|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 36751 | तछार्नु | स.क्रि. | १. काठ, लौरो आदि ताछ्नु; तिखार्नु। |
| 36752 | तछार्नु | स.क्रि. | २. लछारपाटो लाउनु; खुत्त्याउनु। |
| 36753 | तछार | ना. | तछार्ने काम। |
| 36754 | तछाराइ | ना. | तछार्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 36755 | तछारिनु | क.क्रि. | तछार्ने काम गरिनु; ताछिनु। |
| 36756 | तछिने | वि. | ताछ्न हुने, ताछ्न मिल्ने वा ताछ्न लायक (काठपात आदि)। |
| 36757 | तछुवा | वि. | १. ताछिएको (काठ आदि)। ना. |
| 36758 | तछुवा | वि. | २. हे. खसिपा। |
| 36759 | तजबिज | ना. | १. कुनै कामकुराको इन्तिजाम; बन्दोबस्त। |
| 36760 | तजबिज | ना. | २. मुद्दामा अदालतबाट गरिने निर्णय; फैसला। |
| 36761 | तजबिज | ना. | ३. निर्णयात्मक कुरामा दिइने राय; सम्मति। |
| 36762 | तजबिज | ना. | ४. विवेक; इच्छा; प्रबन्ध। |
| 36763 | तजबिज पत्र | ना. | अदालतबाट मुद्दाको किनारा लाउँदा गरिने फैसलाको कागत। |
| 36764 | तजबिजी | ना. | तजबिजद्वारा हुने काम वा कुरो। |
| 36765 | तट | ना. | समुद्री किनार वा नदीको तीर; छेउ। |
| 36766 | तटबन्ध | ना. | सुरक्षा तथा उपयोगिताका निम्ति नदीको चौडाइ साँघुऱ्याउन त्यसको किनारामा उठाइएको पर्खाल; बाँध। |
| 36767 | तटवर्ती | वि. | १. समुद्री किनारमा रहेको। |
| 36768 | तटवर्ती | वि. | २. कुनै पक्षमा नलागेको वा नभिजेको। |
| 36769 | तटस्थ | वि. | १. तटमा अवस्थित; समुद्री किनारमा रहेको। |
| 36770 | तटस्थ | वि. | २. निकटमा रहने। |
| 36771 | तटस्थ | वि. | ३. कुनै गुटमा नलाग्ने वा कसैको पक्ष नलिने; मध्यस्थ; निष्पक्ष। |
| 36772 | तटस्य कण | ना. | पक्षविपक्ष केही नलिई बस्ने वा ऋणात्मकता धनात्मकता दुवैमा संलग्न नभएको वस्तु। |
| 36773 | तटस्थ क्षेत्र | ना. | कुनै शक्तिको निष्क्रिय हुने भाग वा कतैपट्टि पनि संलग्न नभएको क्षेत्र। |
| 36774 | तटस्य क्षेत्रता | ना. | १. तटस्थ हुने वा रहने अवस्था। |
| 36775 | तटस्य क्षेत्रता | ना. | २. कसैको पक्ष नलिने वा अचेलको राजनीतिअनुसार कुनै देशको युद्ध, झगडा आदिमा नअल्झी अलग्ग रहने काम वा स्थिति। |
| 36776 | तटस्थीकरण | ना. | १. कुनै देश वा स्थानलाई तटस्थ बनाउने वा तत्सम्बन्धी कुराको घोषणा गर्ने काम। |
| 36777 | तटस्थीकरण | ना. | २. प्रतिकूल गुण, शक्ति आदिद्वारा कुनै वस्तुको प्रभाव निष्क्रिय पार्ने काम। |
| 36778 | तटिनी | ना. | नदी; खोलो। |
| 36779 | तटी | ना. | नदी वा समुद्रको तट; किनार। |
| 36780 | तटीय | वि. | तटसम्बन्धी; समुद्री किनारको। |
| 36781 | तटीय मैदान | ना. | समुद्री किनारमा अवस्थित भूभाग। |
| 36782 | तडकभडक | ना. | औगातभन्दा बढाईचढाई देखाइने रोबरवाफ; नचाहिँदो वा नसुहाउँदो ठाँटबाँट। |
| 36783 | तडातड | ना. | १. तलाउ; ताल। |
| 36784 | तडातड | ना. | २. जङ्गली पशु फसाउन प्रयोग गरिने पासो। |
| 36785 | तडातड | क्रि. वि. | कतै नअडी फुर्तीसाथ हिँड्ने गरी; फटाफट। |
| 36786 | तडित् | ना. | १. आकाशमा चम्कने बिजुली; चट्याङ। |
| 36787 | तडित् | ना. | २. हिंसा। |
| 36788 | तडिद्गर्भ | ना. | बादल; मेघ। |
| 36789 | तडिल्लता | ना. | लहरा जस्तै टेढोमेढो भई धेरै रेखा बनेर आकाशमा चम्कने बिजुली। |
| 36790 | तडीतुमडी | ना. | जो भएको श्रीसम्पत्ति, झिटीमिटी आदि; सिरीखरी; सर्वस्व। |
| 36791 | तड्कनु | अ.क्रि. | १. कतै नअडी फुर्तीसाथ छिटो हिँड्नु; फटाफट हिँड्नु; तड्किनु। |
| 36792 | तड्कनु | अ.क्रि. | २. चड्का किसिमले वा गर्जेर बोल्नु। |
| 36793 | तङ्काइ | ना. | तड्कने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 36794 | तड्काइनु | क.क्रि. | कतै नअडाई फुर्तीसाथ हिँडाइनु। |
| 36795 | तड्काउनु | प्रे. क्रि. | कतै नअडाई फुर्तीसाथ हिँडाउनु। |
| 36796 | तड्का | वि. | १. साहो वा चर्को (हिँडाइ, चलाइ आदि)। |
| 36797 | तड्का | वि. | २. स्पष्ट (बोली)। |
| 36798 | तड्का | वि. | ३. चर्को; तीक्ष्ण (स्वाद)। |
| 36799 | तड्कातडकी | ना. | १. परस्परको फुर्तीसाथको हिँडाइ। |
| 36800 | तड्कातडकी | ना. | २. परस्परमा हुने भनाभन; बाझाबाझ; चर्काचर्की। |