|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 38201 | तीरभूमि | ना. | नदी वा खोलाका छेउछाउको जग्गा; नदीको बगर। |
| 38202 | तीरवर्ती | वि. | नदीको तीरमा रहेको वा हुने; समुद्री किनारमा भएको; तटवर्ती। |
| 38203 | तीरहानी | ना. | बाण हानेर खेलिने, केटाकेटीको एक किसिमको खेल। |
| 38204 | तीर्थ | ना. | १. भक्तहरू पूजा, दर्शन आदि गर्न जाने कुनै नदी, कुण्ड, मन्दिर वा पवित्र स्थल; पुण्यभूमि। |
| 38205 | तीर्थ | ना. | २. नदी, तलाउ जलाशयका समीपको पौडन र तर्न सकिने ठाउँ वा त्यस्तो ठाउँमा जाने-आउने बाटो। |
| 38206 | तीर्थ | ना. | ३. बङ्गालमा सञ्चालित संस्कृत परीक्षाको एक उपाधि। |
| 38207 | तीर्थ | ना. | ४. सन्न्यासीहरूको एक शाखा। |
| 38208 | तीर्थकाक | ना. | १. तीर्थमा दान लिएर निर्वाह गर्ने व्यक्ति। |
| 38209 | तीर्थकाक | ना. | २. तीर्थको कौवा। |
| 38210 | तीर्थकाक | ना. | ३. लोभी मान्छे। |
| 38211 | तीर्थङ्कर | ना. | १. जैन सम्प्रदायका प्रमुख देवता वा उपास्य धर्माचार्य। |
| 38212 | तीर्थङ्कर | ना. | २. विष्णु। |
| 38213 | तीर्थपुरोहित | ना. | तीर्थ वा घाटमा बसेर दान लिने तथा पुरोहित्याइँ गर्ने ब्राह्मण; पण्डा। |
| 38214 | तीर्थयात्रा | ना. | धार्मिक फलप्राप्तिको उद्देश्यले तीर्थमा जाने काम; तीर्थ जानका निम्ति गरिने यात्रा; तीर्थाटन। |
| 38215 | तीर्थयात्री | ना. | तीर्थ जाने व्यक्ति; तीर्थारु। |
| 38216 | तीर्थवास | ना. | तीर्थमा गएर बस्ने काम; तीर्थको बसाइ। |
| 38217 | तीर्थवासी | वि. | तीर्थमा गएर बसेको; तीर्थ गर्न बसेको; तीर्थ गर्न जाने। |
| 38218 | तीर्थस्थान | ना. | तीर्थ गरिने पवित्र ठाउँ; तीर्थ। |
| 38219 | तीर्थस्नान | ना. | तीर्थमा नुहाउने काम। |
| 38220 | तीर्थाटन | ना. | तीर्थको भ्रमण वा घुमाइ; तीर्थयात्रा। |
| 38221 | तीर्थारु | ना. | तीर्थ जाने व्यक्ति; तीर्थयात्री। |
| 38222 | तीर्थे | वि. | हे. तिर्थे। |
| 38223 | तीव्र | वि. | १. साह्रै छिटो; धेरै चाँडो। |
| 38224 | तीव्र | वि. | २. कडा वा चर्को (स्वाद, स्वर आदि)। |
| 38225 | तीव्र | वि. | ३. तिखो; तीक्ष्ण। |
| 38226 | तीव्र | वि. | ४. सहिनसकिने। |
| 38227 | तीव्र गति | वि. | १. धेरै छिटो हिँड्ने; वेगवान्। ना. |
| 38228 | तीव्र गति | वि. | २. छिटो हिँड्ने काम; द्रुत वेग। |
| 38229 | तीव्रता | ना. | तीव्र हुने भाव वा अवस्था; तीक्ष्णता; छिटोपन। |
| 38230 | तीस | ना. | हे. तिस। |
| 38231 | तीसौँ | वि. | हे. तिसौँ। |
| 38232 | तुँडो | ना. | १. मुखबाट सप्रयास हावा निकाल्नु पर्दा दुवैतिरका ओठ डोलिएर टुटीजस्तो भएको ठाउँ; आगो फुक्दा हावा निस्कने प्वाल। |
| 38233 | तुँडो | ना. | २. खलाँतीबाट हावा निस्कने टुटी; प्वाल। |
| 38234 | तुँडो | ना. | ३. कलमको टाँका वा टुप्पो। |
| 38235 | तुँडो | ना. | ४. गहुँ, जौ, धान आदिको झुस। |
| 38236 | तुइँक्याइ | ना. | तुइँक्याउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 38237 | तुइँक्याइनु | क.क्रि. | कुनै पेय पदार्थ तनतन पिइनु। |
| 38238 | तुइँक्याउनु | स.क्रि. | जाँड, रक्सी, सर्वत आदि पेय पदार्थ तनतन पिउनु; ढिलो नगरी एकैनासले कुनै पेय पदार्थ पिउनु। |
| 38239 | तुइँक्याहट | ना. | तुइँक्याउने भाव, क्रिया वा अवस्था; तुइँक्याइ। |
| 38240 | तुइँतुइँ | क्रि. वि. | तुइँकिने गरी वा तुइँक्याएर; तनतन घुटुघुटु। |
| 38241 | तुइँतुइँती | क्रि. वि. | अझ छिटो तुइँतुइँ पारेर; तनतनी। |
| 38242 | तुइन | ना. | विशेष गरी पहाडी खण्डमा पुलका सट्टामा वारपार बलियो डोरी कसी घुर्रो भएको डोरी झुन्ड्याइने र त्यसैमा बसी नदी वा खोलाका वारिपारि तर्ने एक साधन; तुहिन। |
| 38243 | तुक | ना. | १. शास्त्रीय पद्यरचनाका प्रत्येक पाउका अन्तमा पद वा अक्षरको समान आवृत्ति वा एकता; अन्त्यानुप्रासको एक रूप। |
| 38244 | तुक | ना. | २. तर्क बुद्धिसितको सहमति वा सङ्गति। |
| 38245 | तुक | ना. | ३. तुक्का। |
| 38246 | तुकबन्दी | ना. | काव्यानुशासनमा तुकसम्बन्धी बन्धन; पद्यरचनामा तुको पूर्ण अनुसरण गर्ने काम; तुक मिलाउने काम। |
| 38247 | तुक्का | ना. | तुकबन्दी मिलेको पद वा पदावली। |
| 38248 | तुखल | ना. | रस निचोरिएको उखुको खोस्टा; टुखल; खोइलो। |
| 38249 | तुङ्ग | वि. | १. अग्लो; उन्नत; उच्चो; लामो। ना. |
| 38250 | तुङ्ग | वि. | २. पहाड; शिखर; चुचुरो। |