|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 42751 | दोकडा | ना. | २. एकैसाथ रहेका दुई वस्तु; जोडा; युगल। |
| 42752 | दोकडा | ना. | ३. एक पैसाको चार भागको एक भाग; दाम। |
| 42753 | दोकला | वि. | १. जना मात्र; एकलाको पूरक; (जस्तो एकलादोकला)। ना. |
| 42754 | दोकला | वि. | २. जोडी; जोईपोइ। स्त्री. दोकली। |
| 42755 | दोकलै | वि. | दुई जना मात्रै; एकलैको पूरक, (जस्तो- एकलैदोकलै। (उदा.- साँझ परेपछि बाटामा एकलैदोकलै नहिँड्नू, डर हुन्छ।) |
| 42756 | दोकान | ना. | १. दुई कान। |
| 42757 | दोकान | ना. | २. अर्को कान; दोस्रो कान। |
| 42758 | दोकान | ना. | सरसामान किनबेच गर्ने ठाउँ वा घर;पसल; दुकान। |
| 42759 | दोकानदार | ना. | सरसामान बेच्न पसलमा बसेको व्यक्ति; व्यापारी;दुकानदार। |
| 42760 | दोकानी | वि. | १. दुई कान हुने वा दोस्रो व्यक्तिको कानमा पर्ने अवस्था; एकानीको पूरक, जस्तो- एकानीदोकानी। (उदा. एकानीदोकानी हुँदैमा कुरो फैलिहाल्यो नि।) ना. |
| 42761 | दोकानी | वि. | २. दोषादोष; भनावैरी; बझौटी। |
| 42762 | दोकानी | वि. | ३. पसले। |
| 42763 | दोकाने | ना. | बेचबिखन गर्ने व्यक्ति; दोकानदार; पसले। |
| 42764 | दोक्चिनु | अ.क्रि. | १. दुर्गतिमा पर्नु।२. कुटाइ खाइनु। |
| 42765 | दोक्चिनु | अ.क्रि. | ३. उम्कन नपाउनु। |
| 42766 | दोक्च्याइ | ना. | दोक्चिने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 42767 | दोक्च्याइनु | क.क्रि. | दोक्चिने पारिनु; दोक्चिन लाइनु। |
| 42768 | दोक्च्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | १. दोक्चिने पार्नु। |
| 42769 | दोक्च्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | २. दलेर, थिचेर कुट्नु। |
| 42770 | दोक्च्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | ३. कतै जान, उम्कन नदिनु। |
| 42771 | दोख | ना. | १. जरो बिग्रिएर हुने एक प्रकारको रोग; एक किसिमको सन्निपात। |
| 42772 | दोख | ना. | २. दुःख दिने मान्छे। |
| 42773 | दोख | ना. | ३. हानि गर्ने कुनै कुरा वा वस्तु। |
| 42774 | दोखी | वि. | दोख भएको; दोखले धडेको। |
| 42775 | दोख्याहा | वि. | दोख लागिरहने (ठाउँ वा व्यक्ति)। स्त्री. दोख्याही। |
| 42776 | दोगला | ना. | १. विवाहित लोग्नेदेखि अतिरिक्त अर्कै पुरुषसँगको समागमबाट जन्मिएको व्यक्ति;जारपुत्र। |
| 42777 | दोगला | ना. | २. भिन्नाभिन्नै जातका आमाबाबुबाट जन्मिएको व्यक्ति। |
| 42778 | दोगला | ना. | ३. वर्णसङ्कर; ठिमाहा; ठिम्मर। |
| 42779 | दोगला | ना. | ४. कुनै पनि देशको सिमानामा बसी आफूलाई अनुकूल मिल्ने गरी कहिले यताको र कहिले उताको कुरा भन्ने व्यक्ति। |
| 42780 | दोचन्दा | वि. | दोहोरो; डबल; दुगुना (तिरो, जरिवाना आदि)। |
| 42781 | दोचा | ना. | भोटेजातिका मानिसहरूले प्रायः हिमाली भेगमा लगाउने, घुँडासम्म आउने एक प्रकारको जुत्ता। |
| 42782 | दोचारे | वि . | यताको उता र उताको यता दोहोरो कुरा ओसार्ने; नारद। |
| 42783 | दोछायाँ / दोछाया | ना. | प्रकाश छेकिनाले ओझेल परेको वा दुईतिरका प्रकाशले गर्दा स्पष्टसँग नदेखिने गरी परेको छायाँ; अस्पष्ट देखाइ। |
| 42784 | दोजाई | वि . | दोजिया; दुई जिउकी। |
| 42785 | दोजिया | वि. | दुई जिउ भएकी; दुई जिउकी; गर्भिणी;गर्भवती। |
| 42786 | दोज्याडा | ना. | घुँडादेखि मुनि वा माथि दोचा बाँध्ने डोरी। |
| 42787 | दोटा | वि. | दुईवटा; दुइटा। |
| 42788 | दोठ्याङ | ना. | १. यता कि उता हुने स्थिति; असजिलो परेको वा बिग्रेको अवस्था। |
| 42789 | दोठ्याङ | ना. | २. दोधारमा पर्ने स्थिति; अरे कि मरेको अवस्था। |
| 42790 | दोतला | वि. | एक तलामाथि अर्को तला छापिएको; दुईतले। |
| 42791 | दोदन्त | ना. | जुवाका खेलमा सोह्र कौडीमध्ये दुई कौडी मात्र उत्ताना पर्दा हुने एक दाउ; दुई चित र दुई ठाडा; छक्का दाउ। |
| 42792 | दोदन्ते | वि. | दुई दाँत मात्र देखिने अवस्थाको; दुई दाँत मात्र भएको। |
| 42793 | दोदरा | ना. | नेपालका धिमाल, राजवंशी आदि जातिमा प्रचलित नक्खीले बजाइने एक खालको बाजा। |
| 42794 | दोधक | ना. | प्रत्येक पाउमा तीन भगण र दुई गुरु हुने एक वार्णिक छन्द। |
| 42795 | दोधार | ना. | १. यो धार कि ऊ धार हुने अवस्था; यसो गरूँ कि उसो गरुँको स्थिति; दोमन; दुविधा; धरमर। |
| 42796 | दोधार | ना. | २. सन्देह; संशय;शङ्का। |
| 42797 | दोधार | ना. | ३. दुई धारको बिच वा माझ (नदीको, कुराको, हतियारको आदि)। |
| 42798 | दोधारे | वि. | १. दोधारमा परेको; अनिश्चित। |
| 42799 | दोधारे | वि. | २. दुवैतिर ढल्केको; जता पनि लाग्न सक्ने। |
| 42800 | दोधारे | वि. | ३. कुनै खास निर्णयमा पुग्न नसकी त्यसै अलमलिने; बिचको। |