|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 47951 | निष्फल | वि. | २. फल नलागेको। |
| 47952 | निष्फल | वि. | ३. निरर्थक; व्यर्थ। |
| 47953 | निष्फल | वि. | ४. बिउ नभएको; निर्बीज। |
| 47954 | निष्फलता | ना. | निष्फल हुने क्रिया वा भाव; असफलता। |
| 47955 | निसङ्ग | वि. | हे. निस्सङ्ग। |
| 47956 | निसान छाप | ना. | १. कुनै वस्तुको पहिचानका लागि चिनोका रूपमा लगाइने छाप; परिचायक चिह्न। |
| 47957 | निसान छाप | ना. | २. कार्यालयको आफ्नो परिचयात्मक छाप। |
| 47958 | निसान | ना. | १. कुनै व्यक्ति वा वस्तु चिनाउने लक्षण; चिनु; चिह्न; निशान। |
| 47959 | निसान | ना. | २. पल्टनियाँ झन्डा बोक्ने व्यक्ति। |
| 47960 | निसान | ना. | ३. त्यस्तो झन्डा बोक्ने दर्जा। |
| 47961 | निसान यात्रा | ना. | लिम्बूवानमा दसैँको नवमीका दिन मनाइने एक उत्सव वा समारोह। |
| 47962 | निसाना | ना. | १. शस्त्रअस्त्र आदिले ताकेर हानिने चिनु; तारो; लक्ष्य। |
| 47963 | निसाना | ना. | २. चिनु; चिह्न। |
| 47964 | निसानी | ना. | १. कुनै कुरालाई जनाउने वा कुनै वस्तुबारे थाहा पाउन सकिने चिनु; निसान; लक्षण। |
| 47965 | निसानी | ना. | २. रूप; आकारप्रकार। |
| 47966 | निसानी | ना. | ३. सीमा; हद। |
| 47967 | निसाफ | ना. | १. कुनै मुद्दामामिलामा न्यायालयबाट दिइने न्याय; अदालती निर्णय; इन्साफ। |
| 47968 | निसाफ | ना. | २. निष्पक्ष न्याय; असत्यको हार र सत्यको विजय गराउने निर्णय। |
| 47969 | निसाफी | वि. | निसाफ गर्ने; न्यायी। |
| 47970 | निसासिनु | अ.क्रि. | १. सास फेर्ने प्रक्रियामा बाधा पर्नु; सास रोकिनु। |
| 47971 | निसासिनु | अ.क्रि. | २. छटपटाउनु; अतालिनु; आत्तिनु। |
| 47972 | निसासिलो | वि. | १. निसासिने स्वभावको; निसासिएलाजस्तो। |
| 47973 | निसासिलो | वि. | २. निसासिने खालको; निसासिने। |
| 47974 | निसासी | ना. | १. सास रोकिने क्रिया वा स्थिति। |
| 47975 | निसासी | ना. | २. अतालिने भाव; आत्तिएको अवस्था; अत्याहट। |
| 47976 | निसासी | ना. | ३. हडबड; चटारो। |
| 47977 | निसास्याइ | ना. | निसासिने स्थिति, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 47978 | निसास्याइनु | क.क्रि. | निसासिने तुल्याइनु। |
| 47979 | निसास्याउनु | प्रे. क्रि. | निसासिने पार्नु वा पार्न लगाउनु। |
| 47980 | निसिप | ना. | कर्म; भाग्य; नसिप; नसिब। |
| 47981 | निसृत | वि. | बाहिर आएको; निस्केको; निष्पन्न। |
| 47982 | निसृष्ट | वि. | १. त्याग गरिएको; छाडिएको। |
| 47983 | निसृष्ट | वि. | २. दिइएको; प्रदत्त। |
| 47984 | निसृष्ट | वि. | ३. वास्ता नगरिएको; अवहेलित। |
| 47985 | निसृष्टार्थ | ना. | दुवैतिरको आशय बुझी आफैँ कुरा मिलाई काम पट्याउने दूत; संस्कृत भाषाका नाटक आदिमा नायकको दूतको एक प्रकार। |
| 47986 | निसोथ | ना. | डाँठ र जरो औषधीका काममा प्रयोग गरिने एक जातको बुटी। |
| 47987 | निस् | उप. | अभाव, निषेध आदिको अर्थ भएका खास-खास शब्द बनाउनका लागि प्रयोगमा आउने उपसर्ग (जस्तै- निस्तार, निस्सहाय इ.)। |
| 47988 | निस्कनु | अ.क्रि. | १. बाहिरतिर जानु; निक्लनु। उत्पन्न हुनु; उम्रनु। |
| 47989 | निस्कनु | अ.क्रि. | २. देखा पर्नु; प्रकट हुनु; प्रकाशित हुनु। |
| 47990 | निस्काइ | ना. | निस्कने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 47991 | निस्किनु | अ.क्रि. | निस्कनु; निक्लिनु। |
| 47992 | निस्केवल | ना. | १. केही पनि बाँकी नरहेको अवस्था। वि. |
| 47993 | निस्केवल | ना. | २. निमिट्यान्न। |
| 47994 | निस्केवल | ना. | ३. दोषहीन; शुद्ध। |
| 47995 | निस्तत्त्व | वि. | १. तत्त्व नभएको; तत्त्वहीन; सार नभएको। |
| 47996 | निस्तत्त्व | वि. | २. काम नलाग्ने; छोक्रा मात्र बाँकी रहेको। |
| 47997 | निस्तनी | वि. | स्तन नभएकी (स्त्री); स्तन नदेखिने (स्त्री); स्त्रीत्वहीन (नारी)। |
| 47998 | निस्तन्द्र | वि. | १. तन्द्रा वा आलस्य नभएको; जाँगरिलो; कर्मठ। |
| 47999 | निस्तन्द्र | वि. | २. बिउँझेको; जागरूक। |
| 48000 | निस्तब्ध | वि. | १. सुनसान; चकमन्न। |