|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 5351 | अवधूत | ना. | २. भनेको नमान्ने; अटेरी; जिराहा। | |
| 5352 | अवधूत | ना. | ३. अनौठो; अद्भुत शक्ति भएको। | |
| 5353 | अवध्य | वि. | १. मार्न वा हिंसा गर्न नहुने; प्राणदण्ड दिन नहुने । | |
| 5354 | अवध्य | वि. | २. मार्न वा हत्या गर्न नसकिने । | |
| 5355 | अवनत | वि. | १. निहुरेको; नुहेको; झुकेको; विनम्र । | |
| 5356 | अवनत | वि. | २. गिरेको; खसेको; पतित। | |
| 5357 | अवनत | वि. | ३. अवनति भएको; उन्नति हुन नसकेको । विप. उन्नत । | |
| 5358 | अवनति | ना. | १. अधोगति; हीन अवस्था; दुर्गति; पतन । | |
| 5359 | अवनति | ना. | २. नम्रता; विनम्रता। | |
| 5360 | अवनति | ना. | ३. न्यूनता; कमी । | |
| 5361 | अवनि/अवनी | ना. | पृथ्वी; पृथिवी । | |
| 5362 | अवनीश्वर | ना. | राजा; भूपति । | |
| 5363 | अवन्ति/अवन्ती | ना. | हिन्दूहरूका सात मोक्षपुरीमध्ये एक; उज्जैन। | |
| 5364 | अवपात | ना. | १. भौगोलिक दक्षिणोत्तर रेखा र चुम्बकीय दक्षिणोत्तर रेखाको परस्पर मिलन भएका स्थानको कोण। | |
| 5365 | अवपात | ना. | २. तल झर्ने वा खस्ने क्रिया। | |
| 5366 | अवबोध | ना. | १. जान्ने, बुझ्ने वा सम्झने काम; बुझाइ; ज्ञान। | |
| 5367 | अवबोध | ना. | २. जागा हुने क्रिया; ब्युँझाइ । | |
| 5368 | अवबोध | ना. | ३. विवेचना; व्याख्या। | |
| 5369 | अवबोधन | ना. | बुझ्ने वा बुझाउने कार्य । | |
| 5370 | अवबोधन कक्षा | ना. | ससाना समूहका विद्यार्थीहरूको खास विषयको सिकाइमा पुनरभ्यास वा अझ अभ्यास गराउन सहयोग हुने दृष्टिले शिक्षकबाट सञ्चालन हुने कक्षा । | |
| 5371 | अवमान | ना. | अपमान; तिरस्कार; हेलाँ । | |
| 5372 | अवमूल्यन | ना. | १. कुनै वस्तुको मूल्य घट्ने वा महत्त्व कम हुने क्रिया । | |
| 5373 | अवमूल्यन | ना. | २. सरकारले अरू देशका मुद्राका तुलनामा आफ्नो देशका मुद्राको मूल्य घटाउने काम । | |
| 5374 | अवयव | ना. | १. कुनै सिङ्गो वस्तुको एक खण्ड वा अंश; भाग; हिस्सा । | |
| 5375 | अवयव | ना. | २. शरीरको कुनै भाग; अङ्ग । | |
| 5376 | अवयवी | वि. | १. पूर्ण अङ्ग भएको; सिङ्गो; सग्लो। | |
| 5377 | अवयवी | वि. | २. धेरै अवयव भएको । | |
| 5378 | अवयवी | वि. | ३. अवयवधारी; अङ्गी । | |
| 5379 | अवयस्क | वि. | उमेर नपुगेको; कम उमेरको; अल्पवयस्क। | |
| 5380 | अवर१ | वि. | अर्को; अपर । | |
| 5381 | अवर२ | वि. | १. कमसल; नजाती । | |
| 5382 | अवर२ | वि. | २. तल्लो तहको । | |
| 5383 | अवर प्रवालयुग | ना. | प्रवालयुगभन्दा पहिलेको युग; मुगा पाइएका समयको युग; आजभन्दा पचास सय करोड वर्षपहिले प्रारम्भ भएको युग। | |
| 5384 | अवरुद्ध | वि. | १. रोक लागेको; रोकिएको । | |
| 5385 | अवरुद्ध | वि. | २. बन्द गरिएको; थुनिएको । | |
| 5386 | अवरुद्ध | वि. | ३. लुकाएको; छिपाएको । | |
| 5387 | अवरोध | ना. | रोकावट; बाधा; अड्काउ । | |
| 5388 | अवरोधक | वि. | १. रोकावट गर्ने; छेक्ने; थुन्ने । | |
| 5389 | अवरोधक | वि. | २. घेर्ने; छेकारो मार्ने। | |
| 5390 | अवरोधन | ना. | रोक; अड्काउ; छेको; घेरो। | |
| 5391 | अवरोधित | वि. | रोकिएको; छेकिएको; थुनिएको । | |
| 5392 | अवरोधी | वि. | रोक्ने; छेक्ने; अवरोधक । | |
| 5393 | अवरोपण | ना. | १. रोपेको वस्तु उखेल्ने काम; उन्मूलन । | |
| 5394 | अवरोपण | ना. | २. आरोप हटाउने क्रिया । | |
| 5395 | अवरोपित | वि. | १. अवरोपण गरिएको । | |
| 5396 | अवरोपित | वि. | २. लागेको आरोप हटाइएको वा फिर्ता लिइएको । | |
| 5397 | अवरोह | ना. | १. तल झर्ने वा ओर्लने क्रिया। | |
| 5398 | अवरोह | ना. | २. सङ्गीतमा स्वरहरूलाई क्रमैले निषाददेखि षड्जतिर फर्काउने काम। | |
| 5399 | अवरोह | ना. | ३. बोल्दा वा पढ्दा हुने स्वरको ओर्लाइ । | |
| 5400 | अवरोहण | ना. | माथिबाट तल झर्ने वा ओर्लने क्रियाप्रक्रिया; ओर्लाइ । |