|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 7301 | आक्षेपक | वि. | १. आक्षेप लगाउने; दोषारोपण गर्ने। | |
| 7302 | आक्षेपक | वि. | २. फ्याँक्ने; हुत्त्याउने। | |
| 7303 | आक्षेपक | वि. | ३. सिकारी। | |
| 7304 | आक्षेपक | वि. | ४. एक प्रकारको बाथको रोग। | |
| 7305 | आक्षेपण | ना. | १. दोष वा कलङ्क लगाउने काम। | |
| 7306 | आक्षेपण | ना. | २. फ्याँक्ने वा हुत्याउने क्रिया। | |
| 7307 | आखत | ना. | १. अछेता। | |
| 7308 | आखत | ना. | २ इष्टलग्नको कुण्डलीमा अछेता राखेर वा खसालेर हेरिने शुभाशुभ फल जोखना। | |
| 7309 | आखर | ना. | हे. अक्षर। | |
| 7310 | आखिर | वि. | १. सबैभन्दा पछिको अन्तिम। | |
| 7311 | आखिर | वि. | क्रि.वि. २. अन्त्यमा ; निचोरमा। | |
| 7312 | आखिर | वि. | ना ३ खाँचो; हर्जा; गर्ज। | |
| 7313 | आखिरकार | क्रि.वि. | आखिरमा अन्तमा; अन्ततोगत्वा। | |
| 7314 | आखिरी | वि. | १. पछिल्लो; पछाडिको अन्तिमको आखिरको। | |
| 7315 | आखिरी | वि. | २. आखिर वा अन्त्यमा भएको (कुरो; निर्णय; तोक इ. ) | | |
| 7316 | आखिरी | वि. | ना. ३. अन्त्य। | |
| 7317 | आखेट | ना. | सिकार खेलिने जीवजन्तु; सिकार; अहिरो। | |
| 7318 | आखेटक | वि. | १. सिकार खेल्ने; अहिरो गर्ने। | |
| 7319 | आखेटक | वि. | ना. २. सिकार खेल्ने व्यक्ति सिकारी। | |
| 7320 | आखेटिक | वि. | सिकार खेल्न सिपालु सिकारी (पशु वा व्यक्ति )। | |
| 7321 | आख्ता | ना. | खसी पारिएको घोडा; सुमरेको घोडा। | |
| 7322 | आखते | वि. | खसी पारिएको (पशु वा घोडा ) | | |
| 7323 | आख्यात | वि. | १. भनिएको; कथिएको; कहिएको। | |
| 7324 | आख्यात | वि. | २. सबैले थाहा पाएको प्रसिद्ध; ख्यातिप्राप्। | |
| 7325 | आख्यात | वि. | ना ३. समापिका क्रिया बुझाउन धातुमा लगाइने प्रत्यय; तिप्रत्यय | | |
| 7326 | आख्यात प्रत्यय | ना. | समापिका क्रिया बुझाउन धातुमा जोडिने प्रत्यय (गर् + यो = गयो; भन् + ला = भन्ला इ.)। | |
| 7327 | आख्यान | ना. | १. कहिने वा भनिने कुरो वा भाव; बयान; वर्णन; वृत्तान्। | |
| 7328 | आख्यान | ना. | २. कहानी; कथा उपन्यास। | |
| 7329 | आख्यान | ना. | ३. उपन्यासका विभिन्न भेदमध्ये पात्रद्वारा केही नभनाई स्वयम् उपन्यासकारले सबै कुरा भन्ने एक भेद। | |
| 7330 | आख्यानक | ना. | छोटो किस्सा; लघुकथा; छोटो कथा। | |
| 7331 | आख्यानात्मक | वि. | कथा वा कथानकको शृङ्खला भएको; किस्साले युक्। | |
| 7332 | आख्यायक | वि. | १. केही कुरा भन्ने वा बताउने। | |
| 7333 | आख्यायक | वि. | २. समाचार दिने सूचनावाहक | | |
| 7334 | आख्यायिका | ना. | १. सिलसिला मिलेको सानो कहानी वा कथा | | |
| 7335 | आख्यायिका | ना. | २. पात्रहरूद्वारा आफ्नो चरित्र केही मात्रामा आफैंले वर्णन गरिने आख्यान। | |
| 7336 | आगत | वि. | १. आएको; आइपुगेको; पुग्नुपर्ने ठाउँमा पुगेको। | |
| 7337 | आगत | वि. | २. पाएको प्राप्त भएको। | |
| 7338 | आगतपतिका | ना. | परदेशबाट सकुशल फर्केर आएको पतिसँग भेट हुँदा हर्ष र आनन्दले गद्गद भएकी नायिका। | |
| 7339 | आगत स्वागत | ना. | . पाहुनाहरूलाई गरिने स्वागत; आगन्तुकको सत्कार। | |
| 7340 | आगन्तुक | वि. | १. कतैबाट आइपुगेको; अपर्झट वा अचानक आएको (व्यक्ति)। | |
| 7341 | आगन्तुक | वि. | २. एक भाषाबाट अर्को भाषामा आएको (शब्द आदि)। | |
| 7342 | आगन्तुक | वि. | ना. ३. अतिथि; पाहुना। | |
| 7343 | आगन्तुक दर्ता | ना. | आगन्तुकहरू के-कति कहाँ-कहाँबाट आएका हुन् भनी लिपिबद्ध गर्ने काम। | |
| 7344 | आगन्तुक पुस्तिका | ना. | आगन्तुकहरूद्वारा हस्ताक्षर गरिने पुस्तिका। | |
| 7345 | आगम | ना. | १. कुनै वस्तु वा व्यक्ति कतैबाट आउने वाठाउँमा पुग्ने काम (अर्थागम; समागम इ.)। | |
| 7346 | आगम | ना. | २. कुनै शब्दमा ध्वनि, वर्ण, अर्थ आदि थपिने काम (स्वरागम, व्यञ्जनागम, आदिवर्णागम, अर्थागम आदि। )। | |
| 7347 | आगम | ना. | ३ भेट; प्राप्ति सङ्गम। | |
| 7348 | आगम | ना. | ४. आम्दानी; आय। | |
| 7349 | आगम | ना. | ५. जन्म; उत्पत्ति। | |
| 7350 | आगम | ना. | ६. मूल; निर्गमस्थान। |