|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 7401 | आघ्राण | ना. | २. अघाउने वा तृप्त हुने गरी सुँघ्ने क्रिया। | |
| 7402 | आघात | वि. | १. सुँधिएको बास्ना लिइएको। | |
| 7403 | आघात | वि. | २. सन्तुष्ट तृप्। | |
| 7404 | आङ | ना. | १. शरीर; देह। | |
| 7405 | आङ | ना. | २. पछाडिपट्टिको ढाड; पिठिउँ; आँग। | |
| 7406 | आङअठिडर / अठिङ्गर | ना. | शरीरका अवयव र तिनीहरूको जोर्नी। | |
| 7407 | आङ खोलाइ | ना. | तलासी लिने काम; साथमा राख्न नहुने कुरा शरीरभित्र लुकाएर राखिएको छ कि भनी छाम्ने वा हेर्ने प्रक्रिया। | |
| 7408 | आन | ना. | हे. आँगन। | |
| 7409 | आङ फर्काइ | ना. | १. कोल्टे फेर्ने काम। | |
| 7410 | आङ फर्काइ | ना. | २. अरूका कुरा मन नपरी पछाडि फर्कने चाल वा स्थिति। | |
| 7411 | आङ फर्काइ | ना. | ३. बालक पैदा हुँदा पाठेघरसमेत साथसाथै बाहिर निस्कने अवस्था; भँडाल्नु फर्काइ। | |
| 7412 | आङ लाग्नु | टु. | खाएका कुराको रस शरीरमा भिज्नु र पोस लाग्नु। | |
| 7413 | आडा | ना. | हे. आँगा। | |
| 7414 | आङ्गारिक | वि. | १. अँगारसम्बन्धी; अँगारको काम गर्ने। | |
| 7415 | आङ्गारिक | वि. | ना. २. गोल वा कोइलाको काम गर्ने व्यक्ति; अँगार पोल्ने वा बेच्ने व्यक्ति। | |
| 7416 | आङ्गिक | वि. | १. अङ्गसम्बन्धी; शरीरको। | |
| 7417 | आङ्गिक | वि. | २. अङ्गहरूद्वारा नक्कल गरिने (अभिनय; मुद्रा आदि)। | |
| 7418 | आङ्गिक | वि. | ना ३. मादल, तबला आदि बजाएर सङ्गीतमा साथ दिने व्यक्ति। | |
| 7419 | आङ्ग्ल | वि. | १. अङ्ग्रेजसम्बन्धी; अङ्ग्रेजको। | |
| 7420 | आङ्ग्ल | वि. | २. अङ्ग्रेजीसम्बन्धी। | |
| 7421 | आङ्ग्ल भाषा | ना. | अङ्ग्रेजी भाषा। | |
| 7422 | आचमन | ना. | पूजा वा धार्मिक कार्यमा शुद्ध हुनका लागि मन्त्रपूर्वक पानी अचाउने काम। | |
| 7423 | आचमनी | ना. | आचमन गर्ने एक किसिमको चम्चा; पञ्चपात्रको पानी झिक्ने सानो डाडुजस्तो वस्तु। | |
| 7424 | आचरण | ना. | १. व्यक्तिमा हुने र नैतिक दृष्टिले हेरिने राम्रो, नराम्रो सबै कामकुरा; चालचलन; चरित्र। | |
| 7425 | आचरण | ना. | २. बानीबेहोर। | |
| 7426 | आचरण | ना. | ३. व्यवहार। | |
| 7427 | आचरण पञ्जिका / पुस्तिका | ना. | कर्मचारीहरूको कर्तव्यपालन; अनुशासन आदि चरित्रसम्बन्धी विवरण लेखिएको पुस्तिका। | |
| 7428 | आचरणीय | वि. | आचरण गर्न योग्य; अनुसरणीय | | |
| 7429 | आचरित | वि. | आचरण गरिएको; नियमपालन गरिएको। | |
| 7430 | आचार | ना. | १. कुनै नियम; सिद्धान्त आदिमा आउने र पालन गर्नुपर्ने आचरण तथा व्यवहारको परिष्कृत र नैतिक रूप; त्यसै आधारमा गरिने व्यवहार; रीति वा प्रथा; चालचलन; बानीबेहोर; चरित्र। | |
| 7431 | आचार | ना. | २. रीतिस्थिति। | |
| 7432 | आचार | ना. | 3. सदाचार; आचरण। | |
| 7433 | आचार | ना. | ४. पारस्परिक व्यवहार वा आदानप्रदान। | |
| 7434 | आचारभ्रष्ट | वि. | आचारका दृष्टिले भ्रष्ट वा पतित; आचारको पालना नगर्ने; दुराचारी। | |
| 7435 | आचारवान् | वि. | शुद्ध आचरणमा रहने; नियममा रहने; सच्चरित्र; सदाचारी। | |
| 7436 | आचारविचार | ना. | १. आचरण; चालचलन; बानीबेहोरा | | |
| 7437 | आचारविचार | ना. | २. रहनसहन; धार्मिक दृष्टिले शुद्ध दैनिक आचरण। | |
| 7438 | आचारशास्त्र | ना. | मानिसको चरित्र; आचरण आदिको विवेचना गरिएको शास्त्र। | |
| 7439 | आचारसंहिता- | ना. | आचरण वा व्यवहारको परिष्कृत नैतिक नियम प्रतिपादित गरी लेखिएको शास्त्र वा विद्या। | |
| 7440 | आचारिक | वि. | आचारसम्बन्धी; आचारको। | |
| 7441 | आचारी | वि. | आचारमा रहेको; आचारवान्; सदाचारी | | |
| 7442 | आचार्य | ना. | १. व्रतबन्धमा गायत्री मन्त्र सुनाउने गुरु | | |
| 7443 | आचार्य | ना. | २. आचारको ज्ञाता तथा वेद आदि पढाउने गुरु; अध्यापक | | |
| 7444 | आचार्य | ना. | ३. विशिष्ट विद्वान्। | |
| 7445 | आचार्य | ना. | ४. कर्मकाण्डको ज्ञाता; मुख्य पुरोहि। | |
| 7446 | आचार्य | ना. | ५. भाष्यकार; टीकाकार। | |
| 7447 | आचार्य | ना. | ६. संस्कृत परीक्षाको स्नातकोत्तर तहको एक उच्च उपाधि। | |
| 7448 | आचार्य | ना. | ७. ब्राह्मण जातिको एक थर। | |
| 7449 | आचार्या | ना. | १. आचार्यको काम गर्ने स्त्री; अध्यापिका; उपाध्याया। | |
| 7450 | आचार्या | ना. | २. पूजनीया तथा विदुषी स्त्री। |