|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 10151 | उपालम्भ | ना. | १. कसैको अशिष्ट वा अनुचित व्यवहारका निम्ति उसैसँग गरिने सिकायत; सम्झाइ, बुझाइसहितको हप्की; गुनासो; दुखेसो । | |
| 10152 | उपालम्भ | ना. | २. निन्दा; अपवाद । | |
| 10153 | उपास्नु | अ.क्रि. | केही नखाईकन बस्नु; निराहार बस्नु; व्रत बस्नु । | |
| 10154 | उपासक | वि. | १. उपासना वा आराधना गर्ने; भक्त । | |
| 10155 | उपासक | वि. | २. भिक्षुदेखि बाहेकको बुद्धपूजक; बुद्धमार्गी । | |
| 10156 | उपासन / उपासना | ना. | १. देवता वा पूज्य व्यक्तिका छेउमा बसेर प्रसन्न तुल्याउनका निम्ति गरिने चिन्तन, पूजन वा आराधन । | |
| 10157 | उपासन / उपासना | ना. | २. कुनै विषय वा कुरामा ध्यान दिने वा लागिपर्ने काम । | |
| 10158 | उपासाइ | ना. | उपास्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 10159 | उपासिनु | अ.क्रि. | केही नखाईकन बस्ने काम गरिनु; व्रत बसिनु । | |
| 10160 | उपासी | वि. | उपासना गर्ने; उपासक । | |
| 10161 | उपास्य | वि. | १. उपासना गर्न योग्य वा उचित; पूज्य; आराध्य । | |
| 10162 | उपास्य | वि. | २. सेवा गरिएको (देवता वा पूज्यजन) । | |
| 10163 | उपिउँ/ उपियाँ | ना. | जुम्राजत्रो,फडकेर हिँड्ने, कलेजी रङको, प्राणीको रगतचुसुवा किरो। | |
| 10164 | उपेक्षक | वि. | १. उपेक्षा गर्ने; वास्ता नगर्ने; हेला गर्ने । | |
| 10165 | उपेक्षक | वि. | २. उदासीन । | |
| 10166 | उपेक्षणीय | वि. | उपेक्षा गर्न योग्य वा उचित; घृणा गर्न लायक । | |
| 10167 | उपेक्षा | ना. | १. कसैलाई अयोग्य वा तुच्छ ठानेर उसप्रति ध्यान नदिने काम; बेवास्ता; लापर्बाही । | |
| 10168 | उपेक्षा | ना. | २. तिरस्कार; निन्दा; अनादर । | |
| 10169 | उपेक्षित | वि. | उपेक्षा गरिएको; निन्दित; तिरस्कृत। | |
| 10170 | उपेन्द्र | ना. | १. इन्द्रका कान्छो भाइको नाम । | |
| 10171 | उपेन्द्र | ना. | २. वामनरूप विष्णु । | |
| 10172 | उपेन्द्रवज्रा | ना. | जगण, तगण, जगण र दुई गुरु भएको प्रत्येक पाउमा एघार अक्षर हुने वार्णिक छन्द । | |
| 10173 | उपोद्घात | ना. | १. आरम्भ; थालनी; सुरु । | |
| 10174 | उपोद्घात | ना. | २. पुस्तकका प्रारम्भमा रहने वक्तव्य; भूमिका; प्रस्तावना । | |
| 10175 | उपोष्ण | वि. | कम उष्णता भएको; गर्मीले थोरै छोएको । | |
| 10176 | उपोष्ण प्रदेश | ना. | कम उष्णता भएको प्रदेश; उष्ण प्रदेशका छेउछाउको प्रदेश । | |
| 10177 | उप्कनु | अ.क्रि. | टाँसिएको वस्तु छुट्टिएर आउनु; पाप्रा निस्कनु । | |
| 10178 | उप्काइ | ना. | उप्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 10179 | उप्काइनु | क.क्रि. | उप्काउन लाइनु । | |
| 10180 | उप्काउनु | प्रे. क्रि. | १. उप्कने पार्नु । स.क्रि. | |
| 10181 | उप्काउनु | प्रे. क्रि. | २. पाप्रा उप्काउने काम गर्नु। | |
| 10182 | उप्किनु | अ.क्रि. | उप्कनु । | |
| 10183 | उप्रान्त | अव्य. | अब; उपरान्त । | |
| 10184 | उप्रीथुप्री | क्रि.वि. | एकमाथि अर्को भएर थुप्रने गरी; थपाथप; खातैखात; थोपरथापर । | |
| 10185 | उफान | ना. | १. दुध आदि उम्लेर माथि उठेको फिँजसहितको भाग; उमाल । | |
| 10186 | उफान | ना. | २. मनोद्वेग; मानसिक झोक्का । | |
| 10187 | उफार्नु | स.क्रि. | कुनै वस्तुलाई माथितिर हुत्त्याउनु; उँभो फाल्नु; उराल्नु । | |
| 10188 | उफाराइ | ना. | उफार्ने क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 10189 | उफारिनु | क.क्रि. | उफार्ने काम गरिनु; उफ्राइको पात्र हुनु । | |
| 10190 | उफ्रनु | अ.क्रि. | १. जमिन छाडेर माथि बुर्लुक्क हुत्तिनु वा उछिट्टिनु । | |
| 10191 | उफ्रनु | अ.क्रि. | २. नाघ्नु; फड्कनु । | |
| 10192 | उफ्रनु | अ.क्रि. | ३. मात्तिनु; औताउनु; उर्लनु । | |
| 10193 | उफ्रनु | अ.क्रि. | ४. अति क्रुद्ध हुनु । | |
| 10194 | उफ्राइ | ना. | उफ्रने क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 10195 | उफ्राउफ्री | ना. | उफ्री उफ्री हिँड्ने काम; परस्पर उफ्रने क्रिया; सामूहिक उफ्राइ । | |
| 10196 | उफ्रिनु | अ.क्रि. | १. हे. उफ्रनु। | |
| 10197 | उफ्रिनु | अ.क्रि. | २. उफ्रने हुनु । | |
| 10198 | उफ्रौला | ना. | १. फुरौला (व्यङ्ग्यार्थमा) । | |
| 10199 | उफ्रौला | ना. | २. टुटुल्को (ऐजनमा) । | |
| 10200 | उबडखाबड | वि. | १. अग्लो र होचो भएको; खाल्डाखुल्डी परेको; गल्ड्याङगुल्डुङ; खल्ड्याङखुल्डु ङ । ना. |