|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 12401 | कदर | ना. | १. सदुपयोग। (उदा.- माल पाएर मात्र हुँदैन त्यसको कदर गर्न पनि जान्नुपर्छ। )। | |
| 12402 | कदर | ना. | २. सद्व्यवहार (उदा.- आजको जमानामा विनाकदर नोकरचाकर पनि टिक्तैनन्।)। | |
| 12403 | कदर | ना. | ३. सम्मान; आदर। | |
| 12404 | कदर | ना. | ४. प्रशंसा; सह्रनी। | |
| 12405 | कदर | ना. | ५. उपाय; तरिका (उदा.- जुन कदरले भए पनि यो काम गर्नुपर्छ। )। | |
| 12406 | कदरदान | वि. | गुणग्राही; मान गर्ने; कदर गर्ने। | |
| 12407 | कदरपत्र | ना. | कदर गर्ने उद्देश्यले लिखित रूपमा दिइएको कुनै प्रकारको पत्र; प्रशंसापत्र। | |
| 12408 | कदर्य | वि. | १. चाहिँदो काममा पनि पैसा खर्च गर्न नसक्ने; कन्जुस; मक्खीचुस; कृपण। | |
| 12409 | कदर्य | वि. | २. तुच्छ; नीच। | |
| 12410 | कदली | ना. | केरा। | |
| 12411 | कदली स्तम्भ | ना. | केराको थाम ( खास गरी यज्ञ आदिमा शुभ चिह्नका रूपमा पाँच दिशामा गाडिने वा प्रवेशद्वार आदिमा ठड्याइने चाहिँ )। | |
| 12412 | कदाचार | वि. | १. नजाती चालचलन भएको; बानीबेहोर असल नभएको; दुराचारी। ना. | |
| 12413 | कदाचार | वि. | २. नराम्रो चालचलन; दुराचार। | |
| 12414 | कदाचित् | क्रि.वि. | १. केही गरी; कुनै कारणले। | |
| 12415 | कदाचित् | क्रि.वि. | २. कुनै बखत; कुनै समयमा; कहिले; कहिलेकाहीँ। | |
| 12416 | कदापि | क्रि.वि. | १. कहिल्यै; कुनै बखतमा पनि। | |
| 12417 | कदापि | क्रि.वि. | २. केही गरेर पनि; कुनै हालतमा पनि; किमार्थ (उदा.- रीता जस्ती केटी कदापि कुलतमा लाग्न सक्तिन। )। | |
| 12418 | कद्दर | ना. | हे. कदर। | |
| 12419 | कद्दरको | वि. | काइदाको; राम्रो; आकर्षक (उदा.- श्याम त कद्दरको मान्छे छ।)। | |
| 12420 | कद्दर काइदा | ना. | तौरतरिका। | |
| 12421 | कद्दु | ना. | फर्सी (बोट, कैँडो, फल आदि)। | |
| 12422 | कन्नु | अ.क्रि. | १. कुनै रोग वा परिश्रम आदिले कष्ट हुँदा मुखबाट अँ अँ शब्द निकाल्नु। | |
| 12423 | कन्नु | अ.क्रि. | २. सकीनसकी भन्नु; पढ्नु। | |
| 12424 | कन्नु | अ.क्रि. | ३. ठुलो परिश्रम गर्नु। (उदा.- कनेरै भए पनि 'क' टिमले यो साल 'ख' टिमलाई जितिछाड्यो)। | |
| 12425 | कन १ | प्रत्य. | १. कर्मकारक र सम्प्रदान कारकको अर्थमा प्रयोगमा आउने ठिक अचेलको 'लाई' को अर्थ दिने अलिक पुरानो वाङ्मयमा पाइने द्वितीया वा चतुर्थी विभक्ति (मकन, रामकन इ.)। | |
| 12426 | कन १ | प्रत्य. | २. योजकवाची अव्ययको अर्थ बुझाउने असमापिका क्रियामा लाग्ने 'ई' प्रत्ययमा ऐच्छिक रूपले जोडिन आउने स्वार्थिक प्रत्यय (गरीकन, बसीकन, भनीकन इ.)। | |
| 12427 | कन २ | ना. | १. गहुँको झुस। | |
| 12428 | कन २ | ना. | २. अन्नको सानो दाना; सरौँलो। | |
| 12429 | कन २ | ना. | ३. ज्यादै सानो टुक्रा। | |
| 12430 | कनक | ना. | १. प्रायः प्राकृतिक अवस्थामै प्रशोधित रूपमा फेला पर्ने र कतै कतै धाउका रूपमा समेत भेटिने, सर्वसाधारणदेखि उच्च वर्गसम्म गहनाका रूपमा, केवल उच्चवर्गमा भाँडाकुँडाका रूपमा र प्राचीन कालमा मुद्राको रूपमा समेत प्रयोगमा आएको देखिने पहेँलो रङको बहुमूल्य खनिज पदार्थ, सुन; सुवर्ण; स्वर्ण। | |
| 12431 | कनक | ना. | २. धतुरो। | |
| 12432 | कनक | ना. | ३. पलाश। | |
| 12433 | कनकगिरि | ना. | पौराणिक वाङ्मयमा उल्लिखित एक प्रसिद्ध पर्वतः सुमेरु पर्वत; स्वर्णाचल। | |
| 12434 | कनकचम्पा | ना. | गुम्सँदा कडा बास्ना आउने पहेँलो सानो आकारको फूल; एकजातको बगैँचे चाँप। | |
| 12435 | कनकजिरा | ना. | हेर्दा गोला झैँ डल्लो दाना फल्ने तर मसिनो जातको एक प्रकारको धान। | |
| 12436 | कनकपत्र | ना. | सुनका पातामा अङ्कित अभिलेख (उदा.- जुम्लाका अपाडराज पृथ्वीमल्ल शाहको कनकपत्र, सं. १४१३ )। | |
| 12437 | कनकटुवा | वि. | च्यातिएर, चुँडिएर, लुछिएर वा काटिएर आंशिक वा पूर्ण रूपमा कान बिग्रिएको (कानबुच्चे, कानको आदि)। | |
| 12438 | कनकट्टा | वि. | हे. कनकटुवा। | |
| 12439 | कनफट्टा | ना. | १. गोरक्षमतानुयायी संन्यासी, कान चिरेको जोगी। | |
| 12440 | कनफट्टा | ना. | २. कृतघ्न व्यक्ति। | |
| 12441 | कनकमय | वि. | १. सुवर्णमय; सुनौलो। | |
| 12442 | कनकमय | वि. | २. पहेँलो। | |
| 12443 | कनकर्नु | ना. | कानेगुजी निकाल्न प्रयोग गरिने आचमनीका आकारको तर अत्यन्त सानो एक प्रकारको औजार, उपकरण। | |
| 12444 | कनकाई | ना. | पूर्वी नेपालको मेची अञ्चलको एक प्रसिद्ध नदी जसको आधारमा मेची अञ्चललाई माई अञ्चल भन्ने पनि चलन छ; बडी माई; माई। | |
| 12445 | कनखजुरो | ना. | खजुराको वर्गको तर सानो, अँध्यारोमा जुनकिरी झैँ चम्कने लाम्चो एक किरो; कनसुत्लो। | |
| 12446 | कनचिरा | वि. | १. कान चिरेको। | |
| 12447 | कनचिरा | वि. | २. कनफट्टा। ना. | |
| 12448 | कनचिरा | वि. | ३. कनफट्टा जोगी। | |
| 12449 | कनचिर्नु | ना. | भीर र रुखका कापामा उम्रने ठुलठुला दुई पात मात्र हुने बोट (तुल. अङ्. मनीप्लान्ट, सं. श्रीवल्ली )। | |
| 12450 | कनपट | ना. | आँखा र कानका बिचको अवयव; कन्चट। (उच्चा. 'कम्पट' पनि)। |