|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 13251 | कर्मवीर | वि. | ३. परोपकारको भावनाले निःस्वार्थ काम गर्ने। | |
| 13252 | कर्महीन | वि. | १. लोकव्यवहार र परम्पराअनुसार गर्नुपर्ने नित्यनैमित्तिक कर्मबाट च्युत भएको। | |
| 13253 | कर्महीन | वि. | २. काम नगर्ने, अकर्मण्य। | |
| 13254 | कर्महीन | वि. | ३. भाग्य नभएको; अभागी। | |
| 13255 | कर्महीनता | ना. | कर्तव्य तथा कर्मबाट पछि हट्ने बानी। | |
| 13256 | कर्मा | ना. | १. बाटुलो आकारको पात र पहेँलो काठ हुने एक वृक्ष; करम। | |
| 13257 | कर्मा | ना. | २. कर्माचार्यको छोटो रूप। | |
| 13258 | कर्माश्रित कामकला | ना. | कामशास्त्रमा उल्लिखित चारप्रकारका कामकलामध्ये नृत्य, सङ्गीत, वाद्य आदिमा आश्रित कामकला। | |
| 13259 | कर्मिष्ठ | वि. | १. हिन्दूशास्त्रका अनुसार कर्मकाण्डी; वैदिक- तान्त्रिक अनुष्ठानमा लागिपर्ने। | |
| 13260 | कर्मिष्ठ | वि. | २. काममा लगन भएको; कर्मठ। | |
| 13261 | कर्मी | वि. | १. काठ, इँट, ढुङ्गा आदि वस्तुद्वारा कुनै चिजको निर्माण गर्ने। | |
| 13262 | कर्मी | वि. | २. दत्तचित्त भएर काममा खट्ने; कर्मठ। ना. | |
| 13263 | कर्मी | वि. | ३. काठ, ढुङ्गा, वज्र आदिको काम गर्ने व्यक्ति; कालिगड। | |
| 13264 | कर्मु | ना. | गुरुङजातिमा महिलाले फिला छोप्ने गरी लर्काएर कम्मरमा बाँध्ने कपडा; ताम्लो। | |
| 13265 | कर्मेन्द्रिय | ना. | बाह्य क्षेत्रमा काम गर्ने मुख्य इन्द्रिय; मुख, हात, गोडा, गुदद्वार र उपस्थ- यी पाँच इन्द्रिय। | |
| 13266 | कऱ्याँसो | ना. | हे. करेँसो। | |
| 13267 | कऱ्याककुरुक | ना. | १. कुनै दह्रो, झुरिएको वा सुकेको काठ आदि भाँचिँदा आउने वा सुनिने आवाज; मऱ्याकमुरुक। | |
| 13268 | कऱ्याककुरुक | ना. | २. यताउति फैलिएको झुरो वस्तुलाई एकै ठाउँमा समेटी पोको पार्दा निस्कने शब्द। क्रि.वि. | |
| 13269 | कऱ्याककुरुक | ना. | ३. सुकेको वा झुरिएको काठ आदि भाँचिँदा आवाज सुनिने किसिमले। | |
| 13270 | कऱ्याक्क | क्रि.वि. | दह्रो काठ आदि एकैचोटि भाँच्दा वा भाँचिँदा आवाज सुनिने गरी; करक्क; मऱ्याक्क। | |
| 13271 | कऱ्याङकुरुङ | ना. | हाँसको जस्तो टाउको र ठुँडो भई बाँकी शरीर कुखुराको जस्तो हुने, घाँटी सेतो र अरू भाग कालो हुने तथा जलाशयमा रहने एक जातको चरो; क्रौञ्च पक्षी। | |
| 13272 | कऱ्याप्प | क्रि.वि. | १. दह्रो काठ आदि भाँचिदा आवाज आउने किसिमले; कऱ्याक्क। | |
| 13273 | कऱ्याप्प | क्रि.वि. | २. उम्कन नपाउने गरी समाउने ढङ्गमा; चाल नपाउने गरी एक्कासि पक्रने किसिमसँग; च्याप्प। | |
| 13274 | कऱ्यामकुरुम | ना. | १. झुरिएको वस्तु समाउँदा वा चपाउँदा भाँचिएर आउने आवाज। क्रि.वि. | |
| 13275 | कऱ्यामकुरुम | ना. | २. झुरिएको खाद्य वस्तु चपाउँदा आवाज निस्कने गरी; कुनै खाद्य पदार्थ चपाएर खाइसक्ने चालमा। | |
| 13276 | कऱ्याम्म | क्रि.वि. | १. दह्रो वस्तु भाँचिने वा भाँचिँदा आवाज आउने चालमा; कऱ्याक्क। | |
| 13277 | कऱ्याम्म | क्रि.वि. | २. साह्रो वस्तु चपाउने ढङ्गले; मऱ्याक्क। | |
| 13278 | कर्रो | वि. | १. नरम वा गिलो नभएको; कडा; साह्रो खालक; रुखो। (उदा.- कान्छीको लोग्ने कर्रो रहेछ, यसैले उनले घर खान सकिनन्)। | |
| 13279 | कर्ष | ना. | १. तान्ने काम; घिच्च्याइ। | |
| 13280 | कर्ष | ना. | २. जोत्ने वा खन्ने काम। | |
| 13281 | कर्ष | ना. | ३. सोह्र मासा बराबरको तौल। | |
| 13282 | कर्ष | ना. | ४. भूमिव्यवस्थामा रोपनीको चार खण्डको एक खण्ड। | |
| 13283 | कर्ष | ना. | ५. प्राचीन मुद्राको एक प्रकार। | |
| 13284 | कर्षक | वि. | १. तान्ने; घिच्च्याउने। ना. | |
| 13285 | कर्षक | वि. | २. खनजोत गर्ने व्यक्ति; खेतीवाल; किसान; कृषक। | |
| 13286 | कर्षण | ना. | १. तान्ने काम; घिच्च्याइ। | |
| 13287 | कर्षण | ना. | २. खनजोत गरी बाली लगाउने काम। | |
| 13288 | कर्षण | ना. | ३. ताछ्ने वा खुर्कने काम। | |
| 13289 | कल १ | ना. | धेरै पुर्जा जोडेर बनाइएको विभिन्न कामका लागि प्रयोग गरिने साधन; यन्त्र; मेसिन ( धान कुट्ने कल, तेल पिँध्ने कल, लुगा सिउने कल, गन्जी बुन्ने कल इ.)। | |
| 13290 | कल २ | ना. | कलह; बाझाबाझ। | |
| 13291 | कल ३ | ना. | टेलिफोनबाट हुने वा गरिने कुराकानीका निम्तिको बोलावट वा खबर। | |
| 13292 | कल ४ | ना. | १. मानसिक सन्तुष्टि; आन्तरिक शान्ति। | |
| 13293 | कल ४ | ना. | २. मन; इच्छा। वि. | |
| 13294 | कल ४ | ना. | ३. अर्थ नबुझिए पनि सुनिरहूँजस्तो मिठो र सुरिलो (कलरव, कलस्वर, कलध्वनि इ.।)। | |
| 13295 | कलकण्ठ | वि. | १. मिठो स्वर भएको; सुरिलो स्वरको। (उदा.- सुनिन्छ मिठो कलकण्ठ गौरव। - लेखनाथ )। | |
| 13296 | कलकण्ठ | वि. | २. कोइली; कोकिल। | |
| 13297 | कलकण्ठ | वि. | ३. हाँस | |
| 13298 | कलकण्ठ | वि. | ४. परेवा। | |
| 13299 | कलककलक | क्रि.वि. | चर्को तिर्खा मेट्न भाँडाबाट धारा छुटाई घाँटी उँभो लाएर पानी खाँदा आवाज निस्कने किसिमले; कलकली। | |
| 13300 | कलकल | ना. | १. कुलो, सोतो आदिको पानी बग्दा आउने मधुर शब्द। |