|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 16151 | कुसुमाञ्जलि | ना. | १. देवतालाई चढाउन अँजुलीमा लिइएको फूल; पुष्पाञ्जलि। | |
| 16152 | कुसुमाञ्जलि | ना. | २. उदयनाचार्यद्वारा लिखित एक प्रसिद्ध न्यायग्रन्थ। | |
| 16153 | कुसुमायुध | ना. | कामदेव। | |
| 16154 | कुसुमे | वि. | हल्का रातो रङ्गको; कुसुम रङ्गको। (उदा.- सानोमा सानो कुसुमे रुमाल धोइदिने कोई छैन, बिरानो देशमा मै मरिगए रोइदिने कोई छैन। लोकगीत)। | |
| 16155 | कुसुम्भ | ना. | १. कुसुमको बोट वा फूल। | |
| 16156 | कुसुम्भ | ना. | २. केसर; कुङ्कुम। | |
| 16157 | कुसुरो | ना. | टुसाका जस्तो आकारको कुनै वस्तु। | |
| 16158 | कुसे | वि. | कुशको; कुशसम्बन्धी। | |
| 16159 | कुसे औँसी | ना. | भदौ महिनाको अमावस्या तिथि। (यस दिन काटिएको कुश वर्ष दिनसम्म बासी मानिन्न)। | |
| 16160 | कुसेत्रो | ना. | १. पुरानो वा सानोतिनो कामचलाउ छाता; घुम। | |
| 16161 | कुसेत्रो | ना. | २. थोत्रो र रद्दी कपडा वा यस्तै कुनै वस्तु। | |
| 16162 | कुसौरो | ना. | हे. कुसाउरो। | |
| 16163 | कुस्त | वि. | चाहिने वा लिनबोक्न सकेसम्मको; पूरापूर; प्रशस्त; भरमार। | |
| 16164 | कुस्ताकुस्ती | ना. | परस्परमा एकले अर्कालाई पछार्न पर्ने कुस्ती; आपस-आपसको लडन्त। | |
| 16165 | कुस्ती | ना. | परस्परमा एकले अर्कालाई पछार्नका लागि गरिने लडन्त वा त्यस्तो खेल; मल्लयुद्ध; पहलमानी। | |
| 16166 | कुस्तीबाज | ना. | कुस्ती खेल्ने वा कुस्ती लड्ने सोख भएको मानिस; पहलमान। | |
| 16167 | कुस्तुर | वि. | साह्रै डराएको; त्रस्त; लुगलुग कामेको; भयभीत। | |
| 16168 | कुस्ले | ना. | बाजा बजाउने, लुगा सिउने आदि काम गर्ने पेसा भएको नेवारीभाषी एक जाति। | |
| 16169 | कुस्ले बाजा | ना. | कुस्लेहरूले बजाउने बाजा। | |
| 16170 | कुहर | ना. | दुलो; प्वाल। (उदा.- जति भने पनि उनको कर्णकुहरमा केही घुसेन)। | |
| 16171 | कुहाइ | ना. | कुहुने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 16172 | कुहाइनु | क.क्रि. | सडाइनु; कुहुन लाइनु। | |
| 16173 | कुहाउनु | प्रे. क्रि. | सडाउनु; कुहुन लाउनु। | |
| 16174 | कुहिनु | अ.क्रि. | कुहुने काम होइनु; सडिनु। | |
| 16175 | कुहिनेटो | ना. | कुनो परेको ठाउँ; केही घुमेको ठाउँ; कुहुनेटो; कुइनेटो । | |
| 16176 | कुहिरी मण्डल | ना. | बादल; तुवाँलो, धुवाँ, धुलो आदिले ढपक्क ढाक्ने काम। | |
| 16177 | कुहिरे | वि. | १. कुहिरो आँखा भएको; कुइरे। ना. | |
| 16178 | कुहिरे | वि. | २. अङ्ग्रेज; युरोपमा बस्ने जाति। | |
| 16179 | कुहिरो | ना. | १. धुवाँजस्तो देखिने चिसो हावामा मिलेको जलकण; कुइरो; हुस्सु। वि. | |
| 16180 | कुहिरो | ना. | २. धुवाँ लागेजस्तो; कैलो (आँखा)। | |
| 16181 | कुहिरोको काग | टु. | केही थाहा नपाइने अवस्था वा अन्योलमा पर्दा दृष्टान्त दिने बोली। | |
| 16182 | कुहुनु | अ.क्रि. | कुनै वस्तु चिसो लागेर, ओइलेर, गलेर सड्नु; दुर्गन्धी हुनु; बिग्रनु; बयेलिनु। | |
| 16183 | कुहुकुहु | ना. | कोइलीको सुरिलो आवाज। | |
| 16184 | कुहुनु | ना. | पाखुरा र नारीका जोर्नीको तल्लो साह्रो भाग। | |
| 16185 | कुहुनेटो | ना. | हे. कुहिनेटो। | |
| 16186 | कुहू | ना. | चन्द्रमाको कला नदेखिने औँसीको रात। | |
| 16187 | कुहूकुहू | ना. | हे. कुहु कुहु॥ कोइलीको सुरिलो आवाज। | |
| 16188 | कुहेत्रो | ना. | १. शरीरका अङ्गहरू कुहिने एक रोग। | |
| 16189 | कुहेत्रो | ना. | २. कुहेको चिज वा वस्तु। | |
| 16190 | कुह्यान | वि. | १. कुहिएको; सडेको। | |
| 16191 | कुह्यान | वि. | २. ना. कुहिएर सडेको वस्तु। | |
| 16192 | कूँच | ना. | हे. कुँच। | |
| 16193 | कुँजो | वि. | हे. कुँजो। | |
| 16194 | कूच | ना. | हे. कुच २। | |
| 16195 | कूची | ना. | हे. कुची। | |
| 16196 | कूचीकार | ना. | हे. कुचीकार। | |
| 16197 | कूचो | ना. | हे. कुचो। | |
| 16198 | कूज | ना. | पक्षीहरूको मिठो बोली; कूजन। | |
| 16199 | कूजन | ना. | पक्षीहरूको मधुर स्वरको बोली; चराचुरुङ्गी कराएको शब्द। | |
| 16200 | कूजित | वि. | १. बोलिएको वा भनिएको; ध्वनित। |