|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 1751 | अधिसूचना | ना. | माथिल्ला तहबाट तल्ला तहलाई दिइने विशेष सूचना। | |
| 1752 | अधीक्षक | ना. | कुनै निश्चित एकाइका कर्मचारीहरूको कार्यसञ्चालनसम्बन्धी गतिविधि निरीक्षण गर्ने अधिकारी; निरीक्षक; सुपरिवेक्षक। | |
| 1753 | अधीक्षण | ना. | अड्डाखानामा कर्मचारीहरूले गरेका कामकारबाईको निरीक्षण। | |
| 1754 | अधीन | वि. | १. वशमा वा मातहतमा परेको। | |
| 1755 | अधीन | वि. | २. आश्रित। | |
| 1756 | अधीन | वि. | ३. विवश; लाचार; परतन्त्र। | |
| 1757 | अधीन वाक्य | ना. | व्याकरणमा मिलित वा मिश्र वाक्यमा मुख्य वाक्यांशको पूरक, कर्म वा क्रियाविशेषण आदि भएर रहेको उपवाक्य; ('तँ राम्ररी पढ् भनी बाबाले मलाई भन्नुभयो' भन्ने मिश्र वाक्यभित्रको 'तँ राम्ररी पढ्' उपवाक्य 'बाबाले मलाई भन्नुभयो' भन्ने प्रधान उपवाक्यको आश्रित भएकाले अधीन उपवाक्य बनेको छ।) | |
| 1758 | अधीनता | ना. | कसैलाई वशमा राख्ने कार्य वा कसैको वशमा पर्ने स्थिति। | |
| 1759 | अधीनस्थ | वि. | १. अर्काका वशमा परेको वा रहेको; परतन्त्र; कसैको कब्जामा वा नियन्त्रणमा परेको। | |
| 1760 | अधीनस्थ | वि. | २. कसैका मातहतमा रहेको; कसैको अधिकारभित्रको। | |
| 1761 | अधीनीकरण | ना. | आफ्नो अधीनमा राख्ने काम। | |
| 1762 | अधीर | वि. | १. धैर्य नभएको; हडबडाएको। | |
| 1763 | अधीर | वि. | २. चञ्चल; अस्थिर। | |
| 1764 | अधीर | वि. | ३. व्याकुल। | |
| 1765 | अधीश | ना. | १. मालिक वा स्वामी। | |
| 1766 | अधीश | ना. | २. अधिपति। | |
| 1767 | अधीश | ना. | ३. कुनै सङ्घसंस्था वा प्रदेशको मुख्य हाकिम। | |
| 1768 | अधीश | ना. | ४. राजा। | |
| 1769 | अधीश | ना. | ५. ईश्वर। | |
| 1770 | अधीश्वर | ना. | १. सर्वोच्च अधिपति। | |
| 1771 | अधीश्वर | ना. | २. राजा। | |
| 1772 | अधीश्वर | ना. | ३. स्वामी; मालिक। | |
| 1773 | अधुना | क्रि.वि. | वर्तमानको समयमा; अहिले; यतिखेर। | |
| 1774 | अधुनातन | वि. | वर्तमानकालमा चलेको; अत्याधुनिक; हिजोआज चलेको; आजभोलिको। | |
| 1775 | अधुरो | कुनै कामकुरो गर्दा आधा मात्र सिद्धिएको; पूरा नभएको; अधकल्चो। | ||
| 1776 | अधूरो | वि.हे. | अधुरो। | |
| 1777 | अधेरी | वि. | नसकिएको; अपुरो; आधा मात्र सकिएको; अधुरो। | |
| 1778 | अधेली | ना. | पैसाको पनि आधा मूल्य भएको मुद्रा; आधापैसे मुद्रा। | |
| 1779 | अधेलो | ना. | आधा पैसा मूल्यको सिक्का; आधापैसे सिक्का; अधेली। | |
| 1780 | अधैर्य | वि. | १. आत्मनियन्त्रण नभएको। | |
| 1781 | अधैर्य | वि. | २. उत्ताउलो; चञ्चल। | |
| 1782 | अधैर्य | वि. | ३. हडबडाएको; अधीर। ना. | |
| 1783 | अधैर्य | वि. | ४. धैर्यको अभाव; व्याकुलता; चञ्चलता; घबडाहट। | |
| 1784 | अधोगति | ना. | १. तलतिर झर्ने गति; पतन। | |
| 1785 | अधोगति | ना. | २. नराम्रो मार्गमा लाग्ने कार्य; दुष्कर्म। | |
| 1786 | अधोगति | ना. | ३. उन्नति नहुने कामको अनुसरण वा त्यस्तो कामबाट भएको अवनति। | |
| 1787 | अधोगामी | वि. | १. पतनको बाटो लागेको; तलतिर गिर्ने खालको। | |
| 1788 | अधोगामी | वि. | २. नारकीय बाटो लिएको; पापाचारबाट मिल्ने फल कमाउन लागेको। | |
| 1789 | अधोगामी | वि. | ३. नीच; पतित। | |
| 1790 | अधोपतन | ना. | अधःपतन; अवनति। | |
| 1791 | अधोबिन्दु | ना. | १. सबभन्दा तलको बिन्दु। | |
| 1792 | अधोबिन्दु | ना. | २. भूगोलमा चर्चित अधःस्वस्तिक। | |
| 1793 | अधोबिन्दु | ना. | ३. ध्वनि वा वर्णचिह्नका मुनि दिइने थोप्लो वा टिकी; तलथोप्ली। | |
| 1794 | अधोभूमि | ना. | १. घरको भुईंतलाभन्दा मुनिको कोठाचोटा; तहखाना। | |
| 1795 | अधोभूमि | ना. | २. होचो जमिन। | |
| 1796 | अधोभूमि | ना. | ३. तलको भुईं। | |
| 1797 | अधोमति | ना. | खस्केको बुद्धि; अधोगतिमा लाग्ने मति; कुमति; दुर्मति। | |
| 1798 | अधोमार्ग | ना. | अधोगतिमा लाग्ने मार्ग; कुमार्ग; कुबाटो; अबाटो। | |
| 1799 | अधोमुख | वि. | १. घोसमुन्टे; निहुरमुन्टे; घोसे; घोप्टे। ना. | |
| 1800 | अधोमुख | वि. | २. झुकेको मुख; निहुरिएको मुख। |