|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 1851 | अध्यापिका | ना. | पढाउने स्त्री; पढाउने पेसा लिएकी स्त्री; शिक्षिका। | |
| 1852 | अध्याय | ना. | १. पुस्तक वा ग्रन्थका विभिन्न खण्डमध्ये कुनै एक। | |
| 1853 | अध्याय | ना. | २. व्यक्ति वा समाजका इतिहासका प्रमुख चरणमध्ये कुनै एक; परिच्छेद; सर्ग; खण्ड । | |
| 1854 | अध्यारोप/अध्यारोपण | ना. | १. एउटा वस्तुलाई अर्को वस्तु ठान्ने आभास; भ्रमले गर्दा एउटा वस्तुको गुणको अर्को वस्तुमा हुने आरोप (जस्तो- डोरीलाई सर्प भनी ठान्नु इ.)। | |
| 1855 | अध्यारोप/अध्यारोपण | ना. | २. एउटाको कार्यव्यापारको अर्कामा हुने आरोपण । | |
| 1856 | अध्यास | ना. | १. झुटो ज्ञान; मिथ्या ज्ञान । | |
| 1857 | अध्यास | ना. | २. एउटा वस्तुमा अर्को वस्तुको धारणा। | |
| 1858 | अध्याहार | ना. | १. कुनै भनाइलाई पुष्टि गर्नुपर्दा मूल भनाइलाई पुष्टि गर्ने खालका अन्य उक्ति ल्याएर आवश्यक ठाउँमा जोड्ने काम; अस्पष्ट वाक्यलाई अन्यत्रका प्रमाण, उक्तिहरू ल्याएर स्पष्ट पार्ने काम। | |
| 1859 | अध्याहार | ना. | २. वादविवाद गर्ने काम; तर्क गर्ने काम । | |
| 1860 | अध्येता | ना. | कुनै विषयको ज्ञानार्जनका निम्ति अध्ययन, अनुशीलन, चिन्तनमनन गर्ने व्यक्ति; पढ्ने व्यक्ति; विद्यार्थी; शिक्षार्थी । | |
| 1861 | अध्येय | वि. | अध्ययन गर्न योग्य; पढ्न योग्य । | |
| 1862 | अन् | पू.स. | विशेषतः सुरुमा स्वरवर्ण भएमा पद वा आधारपदका अगिल्तिर लागी अभाव, विपरीतता, न्यूनता, निषेध आदि जनाउने पूर्वसर्ग (अन्+आचार = अनाचार, अन्+उत्तरित = अनुत्तरित, अन्+अधिकृत = अनधिकृत इ.)। | |
| 1863 | अन | पू.स. | १. नेपाली तद्भव आदि शब्दमा व्यञ्जनवर्णका अगाडि लागेर अभाव, हीनता, अति, विरुद्ध आदि नकारात्मक अर्थ बुझाउने पूर्वसर्ग (अनपढ, अनमोल, अनविश्वास, अनपत्यार, अनजान इ.)। | |
| 1864 | अन | पू.स. | २. नेपाली तत्सम शब्दमा अच्वर्णको अगाडि लागेर सोही सोही अर्थ बुझाउने पूर्वसर्गबाहेकको सन्धिगत रूप (अनीश्वर, अनन्त, अनादि इ।); अन्। | |
| 1865 | अनकन | ना. | काम गर्दा दर्साइने अतत्परता; आनेकाने; दोधार । | |
| 1866 | अनकनाइ | ना. | अनकनाउने किसिम, क्रिया वा भाव। | |
| 1867 | अनकनाइनु | अ.क्रि. | अनकन गर्ने होइनु; के भनूँ कसो भनूँ गर्ने होइनु । | |
| 1868 | अनकनाउनु | अ.क्रि. | कुनै कुरा भन्न वा काम गर्न अकमक गर्नु; लकपकाउनु; अकमकाउनु । | |
| 1869 | अनकनाहट | ना. | अनकनाइ। | |
| 1870 | अनकन्टार | ना. | १. निर्जन स्थल; एकान्त स्थल । | |
| 1871 | अनकन्टार | ना. | २. मानिस हिँडडुल नगर्ने एकलासे बाटो । | |
| 1872 | अनकन्टार | ना. | ३. वृन्दावन । हे. | |
| 1873 | अनकन्तार | ना. | अनकन्टार | |
| 1874 | अनक्षर | वि. | १. लेखपढ गर्न नजान्ने; निरक्षर । | |
| 1875 | अनक्षर | वि. | २. स्वरवर्णको धर्म नभएको; स्वरवर्णसँग नमिल्दो । | |
| 1876 | अनक्षर | वि. | ३. अक्षरनिर्माण गर्न नसक्ने । | |
| 1877 | अनक्षरात्मक | वि. | अनक्षर; अक्षर नभएको। | |
| 1878 | अनखट | ना. | १. ठुलो खाँचो; अखट । | |
| 1879 | अनखट | ना. | २. साह्रोगाह्रो। | |
| 1880 | अनखट | ना. | ३. सङ्कट। वि. | |
| 1881 | अनखट | ना. | ४. ठुलो खाँचो, सङ्कट आदि पर्ने वा परेको। | |
| 1882 | अनखट्टा | ना./ वि. | १. अनखट। | |
| 1883 | अनगन्ती/अनगिन्ती | वि. | गनेर नसकिने; गन्न नभ्याइने; एकदमै धेरै; अत्यधिक; असङ्ख्य; बेगन्ती । | |
| 1884 | अनग्र | वि. | अगाडि नभएको; पछि रहेको; पश्च (जस्तै- अनग्र स्वर उ, ओ इ.)। | |
| 1885 | अनङ्कित | वि. | १. कुनै खाताबहीमा नचढाइएको । | |
| 1886 | अनङ्कित | वि. | २. कतै अङ्कन वा उल्लेख नगरिएको (उदा.- नायब सुब्बाहरू राजपत्र अनङ्कित प्रथम श्रेणीका कर्मचारी हुन्।)। | |
| 1887 | अनङ्ग | ना. | १. कामवासनाका देवता; कामदेव । वि. | |
| 1888 | अनङ्ग | ना. | २. अङ्ग नभएको; शरीर नभएको; देहरहित। | |
| 1889 | अनङ्ग कीर्तन | ना. | प्रकृतिमा अङ्ग नहुने विषयको वर्णन गर्दा हुने एक प्रकारको काव्यदोष; एक प्रकारको रसदोष । | |
| 1890 | अनङ्ग क्रीडा | ना. | १. कामक्रीडा; मैथुनक्रीडा । | |
| 1891 | अनङ्ग क्रीडा | ना. | २. छन्दका मुक्तक विषमवृत्तका दुई भेदमध्ये एक । | |
| 1892 | अनङ्गार | वि. | हे. अनङ्गारिक । | |
| 1893 | अनङ्गारि | ना. | कामदेवका शत्रु; महादेव । | |
| 1894 | अनङ्गारिक | वि. | १. रसायनशास्त्रका अनुसार जीवाणुविहीन; अजैव। | |
| 1895 | अनङ्गारिक | वि. | २. निर्जीव वस्तुहरूबाट बनेको; कृत्रिम । | |
| 1896 | अनङ्गारिक | वि. | ३. हाइड्रोकार्बन परेको तर कार्बनका अक्साइड र सल्फाइड परेको यौगिकसित सम्बन्धित; कार्बोनिक; कार्बनयुक्त । | |
| 1897 | अनङ्गारिक | वि. | ४. आङ्गारिक तत्त्व नपरेको । | |
| 1898 | अनङ्गारिक मल | ना. | रासायनिक प्रक्रियाद्वारा तयार गरिएको जीवाणुविहीन कृत्रिम मल; रासायनिक मल । | |
| 1899 | अनजान | वि. | १. केही पनि नजान्ने; अज्ञानी; अबोध। | |
| 1900 | अनजान | वि. | २. खास विषयको जानकारी नभएको । |