|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 23251 | घहरिनु | अ.क्रि. | १. घट्तै जानु; घर्कनु। | |
| 23252 | घहरिनु | अ.क्रि. | २. पतन हुँदै जानु; ओरालो लाग्नु। | |
| 23253 | घहऱ्याइ | ना. | घहरिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 23254 | घहऱ्याइनु | क.क्रि. | घहरिन लाइनु। | |
| 23255 | घहऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | घहरिन लाउनु; घहरिने पार्नु। | |
| 23256 | घा १ | ना. | सम्झौता; सन्धि; मेलमिलाप (उदा.- चीनका बादशाहसित घा गर्नू; दिव्य.) | |
| 23257 | घा २ | ना. | घाउचोट; चोट; घाउ। | |
| 23258 | घाँगर / घाँघर | ना. | बालिकाहरूले लाउने, कम्मरदेखि घुँडासम्म फुकेको फेर हुने पोसाक; जामा। | |
| 23259 | घाँच | ना. | १. जङ्गल वरिपरिको उबडखाबड परेको जमिन; जङ्गलको छेउछाउ। | |
| 23260 | घाँच | ना. | २. पहाडको फेदी; दुई डाँडाका बिच वा पुछारको सोतो जमिन। | |
| 23261 | घाँटी | ना. | १. धडमाथि र शिरमुनि रहेको गोलाकार तथा लामो, भित्रबाट सास फेर्ने, बोल्ने र खाएको कुरा पेटमा पुयाउने नलीहरू भएको अङ्ग; कण्ठ; गलो। | |
| 23262 | घाँटी | ना. | २. गर्धन; घिच्रो। | |
| 23263 | घाँटी | ना. | ३. दुई पहाडका बिचको बाटो वा जमिन; छेडो; घाटी। | |
| 23264 | घाँटीको पासो | ना. | नगरी धर नपाइने साह्रै कष्टदायक काम। | |
| 23265 | घाँटी पर्नु | टु | नगरी धर नपाउनु; ज्यादै सकसमा पर्नु। घाँटी हेरी हाड निल्नू (उखान)। | |
| 23266 | घाँटु | ना. | धर्मादार पात हुने, राता फूल फुल्ने र सानो बोट हुने वनस्पतिविशेष। | |
| 23267 | घाँटे १ | ना. | घण्टीजस्तो फूल हुने, एक प्रकारको बुट्टे झार। | |
| 23268 | घाँटे २ | वि. | घाँटीको घाँटीसम्बन्धी। | |
| 23269 | घाँटे तिलहरी | ना. | घाँटीमा मात्र ठिक हुने ऐभाँतको चिह्न; सानो खालको तिलहरी। | |
| 23270 | घाँटो | ना. | केराका काइँयाहरू लाग्ने ठुलो डाँठ। | |
| 23271 | घाँडो | ना. | १. गाई, भैँसी, कुकुर आदिका गलामा झुन्ड्याइने घण्ट। | |
| 23272 | घाँडो | ना. | २. भाग्ने वा चोर बस्तुभाउका घाँटीमा झुन्डयाइने काठको ठेउको वा मुङ्ग्रो। | |
| 23273 | घाँडो | ना. | ३. झन्झटको काम वा वस्तु। | |
| 23274 | घाँस | ना. | गाईबस्तुले आहारको रूपमा खाने झार, तृण आदि र रुख वा पोथ्राका पात, मुन्टा आदि हरियोपरियो चिज। | |
| 23275 | घाँस खाने | वि. | पशुजस्तो; बुद्धि नभएको। | |
| 23276 | घाँसपात | ना. | १. भुईंघाँस र डालेघाँस; घाँसफुस; पातपतिङ्गर। | |
| 23277 | घाँसपात | ना. | २. महत्त्वहीन वस्तु; रद्दी चिज; बेकम्मा वस्तु। | |
| 23278 | घाँसफुस | ना. | घाँसपात। | |
| 23279 | घाँसी | ना. | घाँस काट्ने इलम लिएको मान्छे; घाँस काटेर बेची जीविका चलाउने व्यक्ति। | |
| 23280 | घाँसे | वि. | १. घाँस काट्ने र बेच्ने इलम लिएको। | |
| 23281 | घाँसे | वि. | २. घाँसको; घाँससम्बन्धी। | |
| 23282 | घाँसे गीत | ना. | घाँसीहरूले गाउने गीत; घाँस काट्ता गाइने एक प्रकारको लोकगीत (काठमाडौँ उपत्यकाका काँठ र त्यसदेखि निकट पूर्वपश्चिमका भेगमा बढी प्रचलित )। | |
| 23283 | घाँसे डोको | ना. | घाँसपात गर्दा बोक्ने पानीडोकोभन्दा ठुलो खालको डोको। | |
| 23284 | घाइते | वि. | १. चोटपटक लागेको; घायल। | |
| 23285 | घाइते | वि. | २. जुवामा खालेले पैसा मारिएको (च्याँखे )। | |
| 23286 | घाउ | ना. | १. रगत आउने गरी कुनै हतियारबाट लागेको वा कुटपिट, ठक्कर आदिबाट भएको चोट। | |
| 23287 | घाउ | ना. | २. फुटेको वा पिलिएको खटिरा। | |
| 23288 | घाउ पुछाउनी | ना. | कुट्नेले कुटिनेलाई दिने धन। | |
| 23289 | घाखत | ना. | चोटपटक; चोट; जखम। | |
| 23290 | घागडान / घाघडा | वि. | १. खुब अनुभवी र चलाख। | |
| 23291 | घागडान / घाघडा | वि. | २. धेरै सिपालु; पोख्त ; निपुण। | |
| 23292 | घाचोट | ना. | पिटिएर, लडेर वा कुनै दुर्घटना आदिबाट भएको घाउचोट। | |
| 23293 | घाजाँच | ना. | कसैले कसैलाई कुटपिट गरेका अवस्थामा अड्डामार्फत चिकित्सकद्वारा घाउचोट, खतको रूप र अवस्था जाँच गराउने काम। | |
| 23294 | घाट | ना. | १. नदीको दायाँबायाँको किनार; तीर्थस्थल। | |
| 23295 | घाट | ना. | २. नदी वा जलाशयको पानी भएको ठाउँसम्म पुग्न सकिने सुगम स्थान। | |
| 23296 | घाट | ना. | ३. जहाज, डुङ्गा आदिबाट ओर्लने वा तिनमा चढ्ने ठाउँ। | |
| 23297 | घाट | ना. | ४. वनजाँचको चौकी। | |
| 23298 | घाट | ना. | ५. गाहकीहरूको भिड। | |
| 23299 | घाट | ना. | ६. आवागमनका निम्ति सजिलो पर्ने ठाउँ। | |
| 23300 | घाटकर | ना. | नाउद्वारा वा पुलबाट नदी वारपार गर्दा वा मालसामान ओसारपसार गर्दा घाटमा लिइने दस्तुर। |