|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 23901 | घोटाइनु | क.क्रि. | घोट्न लाइनु; रगेडाइनु। | |
| 23902 | घोटाउ | ना. | घोट्ने काम। | |
| 23903 | घोटाउनु | प्रे. क्रि. | १. घोट्न लाउनु; रगेडाउनु। | |
| 23904 | घोटाउनु | प्रे. क्रि. | २. मिहिनेतसाथ घोकाउनु। | |
| 23905 | घोटाघोट | ना. | १. परस्परमा एकले अर्कालाई घोट्ने काम। | |
| 23906 | घोटाघोट | ना. | २. कसाकस। | |
| 23907 | घोटाहा | वि. | घोट्ने खालको; घोट्ने। | |
| 23908 | घोटिनु | क.क्रि. | घोट्ने काम गरिनु; रगडिनु। | |
| 23909 | घोटिलो | वि. | घोटिएजस्तो; घोटिएको। | |
| 23910 | घोटी १ | ना. | हाडे बयर। | |
| 23911 | घोटी २ | ना. | दुधे नानीहरूलाई खुवाउने एक प्रकारको औषधी। | |
| 23912 | घोटुवा | वि. | घोटिएको; घोटिने। | |
| 23913 | घोट्टा | ना. | १. भाङको पात भिजाएर मरिच मिसाई बेसरी पिँधेर वा घोटेर तयार पारीकन गोला वा गोलीका रूपमा खाइने मादक पदार्थ अथवा त्यसरी तयार पारिएको भाङको लेदोमा बदाम, किसमिस, सुकुमेल आदि पौष्टिक पदार्थ तथा दुध र चिनी हालेर सर्वतका रूपमा पान गरिने नसालु पदार्थ। | |
| 23914 | घोट्टा | ना. | २. कामको रगडाइ; घोटाइ। | |
| 23915 | घोट्टा | ना. | ३. बारम्बारको रफत वा अभ्यास; मिहिनेत। | |
| 23916 | घोडकरैत | ना. | घोडाजस्तो परेको करैँत; एक अत्यन्त बिखालु सर्प। | |
| 23917 | घोडगदाहा | ना. | मधेसका जङ्गलमा पाइने घोडाकै बान्कीको र घोडा जस्तै दगुर्ने गधा। | |
| 23918 | घोडचढी | वि. | १. घोडा चढ्ने; घोडा चढेर सवार हुने; घोडसवार। ना. | |
| 23919 | घोडचढी | वि. | २. त्यस्तो व्यक्ति। | |
| 23920 | घोडचढी रिसल्ली | ना. | विदेशमा रहने वा विदेशबाट आएका राजदूतहरूले प्रमाणपत्र पेस गर्न जाँदा घोडा चढेर अगाडि पछाडि लाग्ने घोडचढी सिपाही; रिसल्ला। | |
| 23921 | घोडचढी सबार | ना. | घोडचढी रिसल्ला। | |
| 23922 | घोडताप्रे | ना. | तिच्छरो स्वादका पात हुने, घोडाका टापका आकारका राता फूल फुल्ने, आँख्ला - आँख्लाबाट जरा निस्कने, आयुर्वेदमा स्मृति र मेधा बढाउने मानिएको एक प्रकारको लहरे भुइँझार, माण्डूक- ब्राह्मी। | |
| 23923 | घोडदौड | ना. | १. बाजी राखेर वा बाजी जित्न घोडा दौडाउने खेल। | |
| 23924 | घोडदौड | ना. | २. घोडेजात्रामा काठमाडौँको टुँडिखेलमा दौडाइने र देखाइने घोडाको प्रसिद्ध दौड। | |
| 23925 | घोडसवार | ना. | घोडचढी। | |
| 23926 | घोडा | ना. | घोडो। | |
| 23927 | घोडाखरी | ना. | सुक्खा ठाउँमा उम्रने, आँपका जत्रा ससाना नरम पात हुने, मकैका ढोडको जस्तो गुदी हुने, हातले पात चलाउँदा सेतोसेतो हुने एक प्रकारको ससानो बोट। | |
| 23928 | घोडागाडी | ना. | घोडाले तान्ने गाडी; बग्गी; एक्का; टमटम। | |
| 23929 | घोडेजात्रा | ना. | १. चैतको कृष्णपक्षको चतुर्दशीका दिन काठमाडौँको टुँडिखेलमा सार्वजनिक प्रदर्शनका उद्देश्यले देखाइने घोडदौडको प्रसिद्ध जात्रा। | |
| 23930 | घोडेटो | ना. | घोडा चढेर हिँड्न सकिनेसम्मको बाटो; चौपाया जनावर आदिमा मालसामान लदाएर आवतजावत गर्न हुने खालको बाटो। | |
| 23931 | घोडे दुबो | ना. | कुशका जस्ता फूल फुल्ने साह्रो र ठुलो एक जातको दुबो। | |
| 23932 | घोडे बन्सो | ना. | लामा लामा पात हुने, टुप्पामा एक प्रकारको फूल फुल्ने र मसिना गेडा पनि लाग्ने बन्सो घाँस। | |
| 23933 | घोडे लात | ना. | बालकहरूले लात्ती उचाल्दै हान्दै गरी खेल्ने एक प्रकारको खेल। | |
| 23934 | घोडे साबुन | ना. | लुगा धुने डल्लो आकारको एक थरी साबुन। | |
| 23935 | घोडो | ना. | १. चार खुट्टामा नफाटेका खुर हुने, गर्धनमा लामा लामा भुत्ला हुने, सवारीको काममा आउने तथा मालसामान बोकाउन र गाडीमा जोत्नसमेत हुने प्रसिद्ध घरपाला पशु। | |
| 23936 | घोडो | ना. | २. बन्दुकको गोली चलाउँदा खिचिने एक पुर्जा। | |
| 23937 | घोडो | ना. | ३. बुद्धिचालको खेलमा चालिने एक गोटी। स्त्री. घोडी। | |
| 23938 | घोत | ना. | १. किरियापुत्रीहरूलाई भेट्न आउँदा सम्झाउनी र सघाउका निम्ति ल्याइने चामल, चिनी, घिउ, मरिच आदि वस्तु; बिचार। | |
| 23939 | घोत | ना. | २. घत; बिचार। | |
| 23940 | घोत्लिनु | अ.क्रि. | १. ज्यादै पिर परेका बखतमा मुन्टो निहुराएर बस्नु; झोक्राउनु। | |
| 23941 | घोत्लिनु | अ.क्रि. | २. चिन्ताले घोरिनु; सोचाइमा पर्नु। | |
| 23942 | घोत्ल्याइँ | ना. | घोत्लिनेपन वा अवस्था; घोत वा विचारका विभिन्न तत्त्वको समीक्षण; विचारमग्नता; सोचधर्मिता। | |
| 23943 | घोत्ल्याइ | ना. | घोत्लिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 23944 | घोत्ल्याइनु | क.क्रि. | घोत्लिने पारिनु। | |
| 23945 | घोत्ल्याउनु | प्रे. क्रि. | घोत्लिन लाउनु। | |
| 23946 | घोत्ल्याहट | ना. | घोत्लिने अवस्था वा काम। | |
| 23947 | घोत्ल्याहा | वि. | घोत्लिने; घोत्ल्याइँ भएको। | |
| 23948 | घोप्नु | स.क्रि. | १. काँढा, सियो आदिले घोच्नु; खोप्नु; रोप्नु। | |
| 23949 | घोप्नु | स.क्रि. | २. अरिङ्गाल, बारुलो आदिले खिल्नु; छेड्नु। | |
| 23950 | घोप | ना. | १. घोपेको वा घोचेको डोब; डाम; घाउको चोट। |