|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 26001 | चिम्लाइनु | क.क्रि. | चिम्लन लाइनु। | |
| 26002 | चिम्लाउनु | प्रे. क्रि. | चिम्लने पार्नु वा चिम्लन लगाउनु। | |
| 26003 | चिम्लिनु | स.क्रि. | १. चिम्लनु। क. क्रि. | |
| 26004 | चिम्लिनु | स.क्रि. | २. चिम्लने काम गरिनु। | |
| 26005 | चिम्सिनु | अ.क्रि. | चिम्सो हुनु, आँखा साना र चिमचिम गर्ने हुनु। | |
| 26006 | चिम्से | वि. | चिम्सा आँखा हुने; चिमचिमे; चिम्सो। | |
| 26007 | चिम्सो | वि. | आँखा साना हुने र चिमचिम गरिरहने खालको; चिम्से। | |
| 26008 | चिया | ना. | १. प्रायः गरम मुलुकहरूमा उमारिने, सेता फूल फुल्ने, एक थरी बाह्रमासे बुटो वा त्यसैका कलिला पातका मुना सुकाईवरी तयार पारिएको पत्ती वा धुलो। | |
| 26009 | चिया | ना. | २. तातो पानीमा इच्छानुसार चिनी र दुधको अनुपात मिलाई वा कागतीको रस निचोरी त्यस्तो पात वा धुलो राखी तयार पारिएको एक प्रसिद्ध पेय पदार्थ। | |
| 26010 | चियाइ | ना. | चियाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 26011 | चियाइनु | क.क्रि. | चियाउने काम गरिनु। | |
| 26012 | चियाउनु | स.क्रि. | कुनै एक लुकिने ठाउँ वा चेप, प्वाल, छड्के कोण आदिबाट हेर्नु गुप्ती चालले वा छलेर विशेष दृष्टि लगाउनु, चियो गर्नु; चेवा गर्नु। | |
| 26013 | चियाकमान | ना. | चियाको खेती गरिने वा चिया उब्जाइने ठाउँ। | |
| 26014 | चियाचमेना/ चियापान / चियापानी | ना. | चिया, कफी आदिका साथ खाइने हल्काफुल्का अन्य ठोस खाद्य पदार्थहरू, खाजा, जलपान, लघुभोजन, चमेना। | |
| 26015 | चियो | ना. | नचाहिंदो गरी हेर्ने वा बुझ्ने काम, चेवा; जासुसी, ढुकाइ, सुराख। | |
| 26016 | चियोचर्चा | ना. | कहीँ कसले के गर्दै छ भनी ढुकेर वा लुकेर हेर्ने काम, चेवाचर्चा। | |
| 26017 | चिर्नु | स.क्रि. | १. कुनै हतियारले कुनै वस्तुलाई दुई फ्याक हुने गरी फार्नु (दाउरा चिर्नु, काँक्रो चिर्नु इ.)। | |
| 26018 | चिर्नु | स.क्रि. | २. घाउ, खटिरा आदि चिरफार गर्नु। | |
| 26019 | चिर | वि. | धेरै समयसम्म रहने, दीर्घ, पुरानो ( चिरविरह, चिरकाल इ.)। | |
| 26020 | चिरकाल | ना. | दीर्घ काल धेरै वा लामो समय। | |
| 26021 | चिरगोजा | ना. | चिलगोजके सल्लाजातको रुख वा त्यसमा फल्ने ससाना दाना, सिम्टा, चिलगोजा। | |
| 26022 | चिरचिर | ना. | १. चरा आदिको कलरव ध्वनि। क्रि.वि. | |
| 26023 | चिरचिर | ना. | २. त्यस्तो ध्वनि निस्कने गरी। | |
| 26024 | चिरचिरती / चिरचिरी | क्रि.वि. | लगातार त्यस्तो ध्वनिका साथमा। | |
| 26025 | चिरचिरे | वि. | चिरचिर गर्ने स्वभावको, फर्कने बानी भएको। | |
| 26026 | चिरञ्जीवी / चिरजीवी | वि. | १. दीर्घजीवी; चिरजीवी। ना. | |
| 26027 | चिरञ्जीवी / चिरजीवी | वि. | २. पुराणअनुसार अमर मानिएका आठ चिरञ्जीवी ( अश्वत्थामा, मार्कण्डेय, बलि, व्यास, हनुमान्, विभीषण, कृपाचार्य र परशुराम )। | |
| 26028 | चिरञ्जीवी / चिरजीवी | वि. | ३. विष्णु। | |
| 26029 | चिरञ्जीवी / चिरजीवी | वि. | ४. काग | |
| 26030 | चिरनवीन | वि. | जहिले पनि नयाँ नै देखिने, सधैँ नयाँ भइरहने; चिरनूतन। | |
| 26031 | चिरनिद्रा | ना. | १. मृत्यु, मरण, महानिद्रा। | |
| 26032 | चिरनूतन | वि. | हे. चिरनवीन। | |
| 26033 | चिरन्तन | वि. | धेरै दिन पहिलेदेखिको प्राचीन कालदेखिको, पुरातन; सदाको। | |
| 26034 | चिरपरिचित | वि. | धेरै पहिलेदेखि परिचय भएको वा चिनेको, धेरै अघिदेखिको चिनजान भएको। | |
| 26035 | चिरप्रतीक्षित | वि. | धेरै पहिलेदेखि प्रतीक्षा गरिएको, धेरै दिनदेखि पर्खिएर बसेको। | |
| 26036 | चिरफार | ना. | १. चिर्ने र फार्ने काम। | |
| 26037 | चिरफार | ना. | २. रोगको उपचारका लागि गरिने शल्यक्रिया; अपरेसन। | |
| 26038 | चिरबिर | क्रि.वि. | गौंथली, भँगेरा आदि साना-साना चराचुरुङ्गी कराउने किसिमले; त्यसरी कराएको आवाज निस्कने गरी। | |
| 26039 | चिरबिरे | वि. | चिरबिर गर्ने; तिखो स्वरले बारम्बार कराइरहने। | |
| 26040 | चिरस्थायी | वि. | १. धेरै समयसम्म रहने; पछिसम्म टिक्ने, टिकाउ, चिरस्थ। | |
| 26041 | चिरस्मरणीय | वि. | धेरै दिनसम्म सम्झनामा रहिरहने; पछिसम्म सम्झन योग्य। | |
| 26042 | चिराइ | ना. | चिर्ने वा चिर्न लगाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 26043 | चिराइतो | ना. | औलिया जरोमा काँढा पकाएर खाइने, तितो स्वादको एक प्रकारको जङ्गली बुटी, भूनिम्ब। | |
| 26044 | चिराइनु | क.क्रि. | चिर्न लाइनु। | |
| 26045 | चिराउनु | प्रे. क्रि. | चिर्न लाउनु। | |
| 26046 | चिराउनी | ना. | १. चिराउँदा लाग्ने दस्तुर। | |
| 26047 | चिराउनी | ना. | २. चिराउने काम; चिरानी। | |
| 26048 | चिराक/चिराग | ना. | मुडेहातजतिको काठ वा बाँसमा कपास, कपडा बेरी तेलमा चोपेर बालिने राँके बत्ती; मसाल; पुल्ठो; राँको; दियालो। | |
| 26049 | चिराचिरा | क्रि.वि. | १. कुनै कुरो चर्कने, चिरिने वा काटिने गरी। | |
| 26050 | चिराचिरा | क्रि.वि. | २. काँक्रो, मेवा आदि ठाडोपट्टिबाट काटी धेरै चिरो पारेर। ना. |