|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 3301 | अनुवंश्य | वि. | ३. वंशवंश हुँदै आएको, वंशक्रममा सर्दै आएको; आनुवंशिक । | |
| 3302 | अनुवक्ता | ना. | १. एक जनाले एक भाषामा बोलेको कुरा अर्को भाषामा दोहऱ्याउने व्यक्ति; दोभासे । | |
| 3303 | अनुवक्ता | ना. | २. अर्काले बोलेको कुरा जस्ताको तस्तै दोहोऱ्याउने व्यक्ति । | |
| 3304 | अनुवचन | ना. | १. कुनै शब्द वा वाक्यको दुरुस्त अनुकरण गरी गरिने उच्चारण । | |
| 3305 | अनुवचन | ना. | २. भाषाशास्त्रअनुसार उही अर्थ भएको शब्दसँग द्वन्द्वसमासका रूपमा टाँसिन आउने कुनै शब्द (जस्तै- धनसम्पत्ति, दुःखदर्द, सागसब्जी इ.) । | |
| 3306 | अनुवचन | ना. | ३. त्यसरी टाँसिने क्रियाप्रक्रिया | | |
| 3307 | अनुवर्तन | ना. | १. नक्कल गर्ने काम; अनुसरण; अनुकरण। | |
| 3308 | अनुवर्तन | ना. | २. समान आचरण; मिल्दोजुल्दो व्यवहार । | |
| 3309 | अनुवर्तन | ना. | ३. पछि लाग्ने वा पछ्याउने काम। | |
| 3310 | अनुवर्ती | वि. | १. कुनै खास स्थान वा समयभन्दा पछिल्तिर रहने या रहेको; पश्चवर्ती । | |
| 3311 | अनुवर्ती | वि. | २. कुनै व्यक्तिको पछिपछि लाग्ने; कसैका अधीनमा वा मुठीमा रहेको; पछुवा; अनुयायी; अनुगामी । | |
| 3312 | अनुवर्ती कार्यक्रम | ना. | अनुवर्ती वा अनुगमनात्मक अध्ययनका लागि तयार गरिएको योजनाबद्ध कार्यक्रम | | |
| 3313 | अनुवाक | ना. | १. शास्त्रीय ग्रन्थको कुनै खास भाग, खण्ड वा अंश । | |
| 3314 | अनुवाक | ना. | २. कुनै एक विषयको प्रतिपादन गर्ने वैदिक ऋचा, कण्डिका वा मन्त्रहरूको समूह; वेदका अध्याय वा प्रकरणको खास अंश वा एक पाठ । | |
| 3315 | अनुवाद | ना. | एक भाषाको विषयवस्तुलाई अर्कोमा रूपान्तरित गर्ने काम; उल्था; भाषान्तर; भाषिक रूपान्तर । | |
| 3316 | अनुवादक / कर्ता | वि. | १. उल्था गर्ने । | |
| 3317 | अनुवादक / कर्ता | वि. | ना. २. उल्थ्याउने मान्छे । | |
| 3318 | अनुवादन | ना. | अनुवाद | | |
| 3319 | अनुवादित | वि. | अनुवाद गरिएको; अनूदित । | |
| 3320 | अनुवादी | ना. | कुनै रागको वादी स्वरको अनुरूप र सहकारी भई त्यस रागको सौन्दर्य बढाउनमा सहयोगी र संवादी स्वरभन्दा गौण स्वर । | |
| 3321 | अनुवाद्य | वि. | अनुवाद गर्न योग्य; उल्था गर्न लायक | | |
| 3322 | अनुविभाग | ना. | १. कुनै पुस्तक वा ग्रन्थमा रहेका मूल खण्डदेखि अतिरिक्त रहेको सानो खण्ड वा विभाग । | |
| 3323 | अनुविभाग | ना. | २. आफ्नै किसिमका चालचलन एवं व्यवहार भएको कुनै समाज वा सम्प्रदायको खण्ड वा उपभेद । | |
| 3324 | अनुविभाग | ना. | ३. कुनै कक्षामा रहेका समूहको विषय फरक हुने कारणले गर्दा छुट्टिएको सानो उपसमूह। | |
| 3325 | अनुविभाग | ना. | ४. कुनै कार्यालयका विभिन्न विभागमध्ये एक; फाँट । | |
| 3326 | अनुविभागीय | वि. | १. अनुविभागको; अनुविभागसम्बन्धी । | |
| 3327 | अनुविभागीय | वि. | २. सरकारी वा गैरसरकारी विभागहरूमध्ये कुनै एक विभागको ( अधिकारी, अधिकृत इ.)। | |
| 3328 | अनुवृत्त | वि. | १. कुनै सरकारी वा गैरसरकारी संस्थामा निर्धारित समय वा उमेरसम्म काम गरिसकेपछि सेवामुक्त भएको । | |
| 3329 | अनुवृत्त | वि. | २. व्याकरणअनुसार पहिलो सूत्रमा रहेको अर्थ पछिल्ला सूत्रमा पनि सम्बन्धित रहेको । | |
| 3330 | अनुवृत्त | वि. | ३. पछि आउने विषयसँग सम्बन्धित रहेको (दृष्टि वा विचार)। | |
| 3331 | अनुवृत्ति | ना. | १. कुनै सरकारी वा गैरसरकारी संस्थामा निर्धारित समय वा उमेरसम्म काम गरी सेवाबाट मुक्त भइसकेपछि पनि निजलाई उक्त संस्थाबाट नियमित समयमा दिइने निश्चित रकम; निवृत्तिभरण। | |
| 3332 | अनुवृत्ति | ना. | २. व्याकरणअनुसार अगिल्ला सूत्र वा नियमको अर्थ पछिल्ला सूत्र वा नियमसँग पनि सम्बन्धित रहने क्रिया । | |
| 3333 | अनुशयाना | ना. | साहित्यशास्त्रअनुसार प्रेमीसँग भेट्ने स्थान नष्ट हुनाले दुःखी भएकी परकीया नायिका । | |
| 3334 | अनुशासक | ना. | अनुशासनमा राख्ने व्यक्ति; आफ्ना अधीनस्थ वा आश्रित रहेका व्यक्तिहरूलाई शिष्टाचारमा राख्ने व्यक्ति । | |
| 3335 | अनुशासन | ना. | १. सामाजिक, नैतिक, धार्मिक, राजनीतिक आदि नियमनियमावलीको मर्यादा वा सो मर्यादाभित्र रहने कार्य । | |
| 3336 | अनुशासन | ना. | २. आदर्श आचरण र त्यसको पालना । | |
| 3337 | अनुशासन | ना. | ३. मान्य वस्तु र मान्यजनप्रतिको आस्था । | |
| 3338 | अनुशासन | ना. | ४. शिक्षा; तालिम; शिक्षण | | |
| 3339 | अनुशासन | ना. | ५. शिक्षणक्रियाको एक पद्धति । | |
| 3340 | अनुशासन | ना. | ६. आफूमन्तिरकालाई काबुमा राख्ने कार्य; अदप। | |
| 3341 | अनुशासन | ना. | ७. नियमितता; सुव्यवस्था; शान्तिसुरक्षा | | |
| 3342 | अनुशासन | ना. | ८. संयम; आत्मसंयम । | |
| 3343 | अनुशासन पर्व | ना. | १. खण्डित अनुशासनलाई सुधार्ने प्रयास वा त्यो प्रयास भएको काल । | |
| 3344 | अनुशासन पर्व | ना. | २. महाभारतका अठार पर्वमध्येको एक पर्व | | |
| 3345 | अनुशासनप्रिय / प्रेमी | वि. | १. अनुशासन मन पराउने। | |
| 3346 | अनुशासनप्रिय / प्रेमी | वि. | ना. २. अनुशासन मन पराउने व्यक्ति । | |
| 3347 | अनुशासनहीन | वि. | अनुशासन नभएको; अनुशासन नमान्ने; अनुशासनरहि। | |
| 3348 | अनुशासित | वि. | १. अनुशासनमा रहेको; अनुशासन मान्ने । | |
| 3349 | अनुशासित | वि. | २. अनुशासनमा ल्याइएको वा राखिएको । | |
| 3350 | अनुशासितता | ना. | अनुशासित हुने तथा रहने कार्य वा गुण । |