|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 3551 | अपहत्ते/अपहत्या | ना. | १. जानी जानी आफ्नो ज्यान गुमाउने काम; आत्महत्या; आत्मघात । | |
| 3552 | अपहत्ते/अपहत्या | ना. | २. कृपा वा सहयोग पाउने आशाले आफैंलाई कष्टपूर्ण स्थितिमा पार्ने काम। | |
| 3553 | अपहरण | ना. | १. कसैबाट कुनै वस्तु जबर्जस्ती खोसेर लैजाने काम; हरण। | |
| 3554 | अपहरण | ना. | २. चोर्ने वा हरण गर्ने काम । | |
| 3555 | अपहरण | ना. | ३. कुनै स्वार्थ साध्ने वा पैसा कमाउने उद्देश्यले कुनै व्यक्तिलाई जबरजस्ती उठाएर लैजाने काम। | |
| 3556 | अपहरण | ना. | ४. तिरोभरो बचाउन कुनै मालसामान लुकीछिपी आयात वा निर्यात गर्ने काम । | |
| 3557 | अपहरण | ना. | ५. नदी, हिमनदी, छाल आदि विकारक तत्त्वद्वारा धरातल खियाउने काम । | |
| 3558 | अपहरणकारी | वि. | अपहरण गर्ने । | |
| 3559 | अपहर्ता | ना. | १. अर्काको धनमाल जबरजस्ती खोसेर लिने व्यक्ति; अपहरण गर्ने व्यक्ति । | |
| 3560 | अपहर्ता | ना. | २. लुटेरा; चोर; डाँकु । | |
| 3561 | अपहसित | वि. | १. अपहास वा उपहास गरिएको; खिल्ली उडाइएको। ना. | |
| 3562 | अपहसित | वि. | २. असभ्य हाँसो; खित्का। | |
| 3563 | अपहार | ना. | १. अर्काको धनमाल जबरजस्ती हरेर लैजाने काम; अपहरण । | |
| 3564 | अपहार | ना. | २. धोका वा बेइमानी गरेर अर्काको धनसम्पत्तिमा अधिकार जमाउने काम । | |
| 3565 | अपहारक/अपहारी | वि. | १. अर्काको धनमाल जबरजस्ती हरण गरेर लिने; अपहरण गर्ने। ना. | |
| 3566 | अपहारक/अपहारी | वि. | २. चोर; डाँकु; लुटेरो। | |
| 3567 | अपहृत | वि. | हरण गरिएको; खोसिएको; लुटिएको । | |
| 3568 | अपहेलन/अपहेला | ना. | वास्ता, मान र कदर नगर्ने इरादाले गरिएको उपेक्षा; तिरस्कार; हेला। | |
| 3569 | अपहेलित | वि. | अपहेलन गरिएको । | |
| 3570 | अपह्नुति | ना. | १. लुकाउने वा बहाना गर्ने काम । | |
| 3571 | अपह्नुति | ना. | २. ढाँटेर एक थोकलाई अर्को थोकका रूपमा पेस गरेको देखाउँदा हुने एक अर्थालङ्कार। | |
| 3572 | अपाक | ना. | १. नपाक्ने वा नपाकेको अवस्था; काँचोपन । | |
| 3573 | अपाक | ना. | २. अपच । | |
| 3574 | अपाक्य | वि. | १. पकाउन लायक नभएको; पकाउन नसकिने । | |
| 3575 | अपाक्य | वि. | २. नपाकेको; काँचो। | |
| 3576 | अपाङ्ग | वि. | १. अङ्गभङ्ग भएको; शरीरको कुनै अङ्ग विकृत भएको; हातगोडा आदि भाँचिएको वा नाक, कान, आँखा आदि विकृत भएको; विकलाङ्ग । ना. | |
| 3577 | अपाङ्ग | वि. | २. आँखाको कुनो। | |
| 3578 | अपात्र | ना. | १. खराब आचरण वा बानीबेहोरा भएको व्यक्ति; कुपात्र; निन्दित व्यक्ति। | |
| 3579 | अपात्र | ना. | २. खराब भाँडो; बिटुलो भाँडो । | |
| 3580 | अपात्रता | ना. | खराब आचरण वा शीलस्वभाव; निन्दनीयता। | |
| 3581 | अपादान | ना. | १. हटाउने वा पन्छाउने काम; छुट्ट्याउने वा अलग पार्ने प्रक्रिया। | |
| 3582 | अपादान | ना. | २. अवधि द्योतन गर्ने कारक चिह्न; पञ्चमी विभक्तिमा प्रयोग गरिने कारक (बाट, देखि)। | |
| 3583 | अपान | ना. | १. पञ्च महाप्राणमध्ये एक । | |
| 3584 | अपान | ना. | २. मलमूत्रलाई निकाल्ने अधोवायु। | |
| 3585 | अपान | ना. | ३. गुदद्वार । | |
| 3586 | अपानवायु | ना. | गुदद्वारबाट निस्कने वायु; पाद। | |
| 3587 | अपामार्ग | ना. | भुवादार पात हुने, आँख्लैआँख्ला परेका राता, हरिया तथा सेता डाँठ हुने, मञ्जरीजस्तो फूल लाग्ने र तिलका दानाजस्तो फल फल्ने एक झारविशेष; एक प्रकारको दतिवन (भाद्रशुक्ल पञ्चमी वा ॠषिपञ्चमीका दिन नारीजातिले लगाउने दतिवन।) | |
| 3588 | अपामार्जन | ना. | हे. अपमार्जन । | |
| 3589 | अपाम्मे | वि. | १. ज्यादै; धेरै; अत्यन्त; अगाध । क्रि.वि. | |
| 3590 | अपाम्मे | वि. | २. ज्यादा; अति; धेर। | |
| 3591 | अपार | वि. | १. पार हुन नसक्ने; सीमारहित; अनन्त। | |
| 3592 | अपार | वि. | २. अत्यधिक; ज्यादै। | |
| 3593 | अपार | वि. | 3. उग्र; तीव्र; प्रचण्ड । | |
| 3594 | अपारगामी | वि. | १. पार गर्न नसकिने । | |
| 3595 | अपारगामी | वि. | २. योग्य नभएको; अयोग्य। | |
| 3596 | अपारगामी | वि. | ३. समर्थ नभएको; असमर्थ। | |
| 3597 | अपारदर्शक/दर्शी | वि. | पारदर्शी नभएको; पूर्ण रूपले प्रकाश छिर्न नसक्ने; अर्कोतर्फ कुनै किसिमको छाया वा प्रकाश नदेखिने । | |
| 3598 | अपावन | वि. | पवित्र नभएको; अपवित्र। | |
| 3599 | अपाहिज | वि. | १. हातगोडा नभएको; अङ्गहीन; विकलाङ्ग; अपाङ्ग। | |
| 3600 | अपाहिज | वि. | २. खोच्याउने; खञ्ज; लुलो, लङ्गडो। |