|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 42951 | दोहऱ्याइनु | क.क्रि. | दोहोरो पारिनु। | |
| 42952 | दोहऱ्याउनु | प्रे. क्रि. | दोहोरो पार्नु; दोहरो पार्न लगाउनु। | |
| 42953 | दोहऱ्याहा | वि. | दोहरिने खालको। | |
| 42954 | दोहल | ना. | १. कुनै वस्तु वा विषयप्रतिको उत्सुकता; इच्छा; कामना। | |
| 42955 | दोहल | ना. | २. गर्भिणी आइमाईलाई लाग्ने तलतल; दोहद। | |
| 42956 | दोहलवती | ना. | दोहदवती। | |
| 42957 | दोहलो | ना. | हे. दोहोलो। | |
| 42958 | दोहा | ना. | पहिला र दोस्रा चरणमा तेह्रतेह्र मात्रा अनि दोस्रा र चौथा पाउमा एघारएघार मात्रा हुने एक प्रसिद्ध छन्द। | |
| 42959 | दोहोरिनु | अ.क्रि. | एक चोटि गरिसकिएको वा भइसकेको काम फेरि हुनु; डबलिनु। | |
| 42960 | दोहोरी | ना. | १. अड्डामा हाल साबिक हुँदा अकर्ण वासलातमा लेखिएको नगदी, जिन्सी आदि धेरै भएर बुझाउन नभ्याएका खण्डमा बुझ्नबुझाउन नसकुन्जेलका लागि रोजरोजै बुझाएको वा बुझेको हो भनी साबिकवालाले हालवालालाई र हालवालाले साबिकवालालाई सहीछाप गरी दिने लिखत कागत; दोहोरो। | |
| 42961 | दोहोरी | ना. | २. साहुलाई गरिदिएका लिखतको साहु तथा आसामी दुवै थरीले लिने एक-एक प्रति सक्कल कागत। | |
| 42962 | दोहोरी | ना. | ३. बिहामा जन्ती पर्छेपछि र दुलही अन्माउनुअघि जन्तीलाई खुवाइने भोजन। | |
| 42963 | दोहोरी | ना. | ४. दुलाहा वा दुलही कुनै एक पक्षले दुवै पक्षमा लगाउने खर्च। | |
| 42964 | दोहोरी | ना. | ५. दुई जना परस्पर मुख हुने गरी उभिएर पालैपालो मच्चाउँदै खेलिने पिङको खेल। | |
| 42965 | दोहोरी | ना. | ६. केटा तथा केटीहरू मिलेर सवालजवाफका रूपमा गाइने गीत; जुहारी; दोहरी। वि. | |
| 42966 | दोहोरी | ना. | ७. दुवैतिरको; दुवैतिर हुने। | |
| 42967 | दोहोरीलता | ना. | दुवैतिरबाट आउने - जाने पङ्क्ति; जाने - आउनेहरूको ताँती वा लर्को। | |
| 42968 | दोहोरे | ना. | १. दुई जना परस्पर मुख पर्ने गरी उभिएर पालैपालोसँग मच्चाउँदै खेल्ने पिङको खेल। | |
| 42969 | दोहोरे | ना. | २. केटा र केटी मिलेर सवालजवाफका रूपमा गाइने गीत; दोहोरी। वि. | |
| 42970 | दोहोरे | ना. | ३. दोहोरो परेको; दोहरो हुने। | |
| 42971 | दोहोरो | वि. | १. दुई पटक भएको; डब्लिएको; दुगुना। | |
| 42972 | दोहोरो | वि. | २. दुईसरो; दोबरी। | |
| 42973 | दोहोरो आङको | ना. | छाती फुकेको; दुई फग्ल्याँटाजस्तो देखिनेसम्मको चौडा आङ भएको। (उदा.- त्यो दोहरो आङको निकै राम्रो छ।) | |
| 42974 | दोहोरो कर | ना. | एउटै वस्तु वा सामानमा कुनै कारणले गर्दा दुई चोटि लागेको कर; डबल दस्तुर। | |
| 42975 | दोहोऱ्याइ | ना. | दोहोरिने क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 42976 | दोहोऱ्याइनु | क.क्रि. | दोहोरो हुने पारिनु। | |
| 42977 | दोहोऱ्याउनु | प्र.क्रि. | दोहोरो पार्नु; दोहोरो हुन लगाउनु। | |
| 42978 | दोहोऱ्याहा | वि. | दोहोरिने खालको वा स्वभावको। | |
| 42979 | दोहोलो | ना. | १. कुनै काम फेरि गर्नका निम्ति भय, त्रास आदिले गर्दा पटक्कै नचाहने स्थिति; तालाबाला; तोबा; दोहलो। | |
| 42980 | दोहोलो | ना. | २. कुनै कार्यदेखि पूरै चेत्ने काम; हायलकायल; चेतबाबा काशी। | |
| 42981 | दोहोलो | ना. | ३. केटाकेटीलाई तालु, नाइटो आदिमा औषधी वा फुकेर मन्त्रिएको वस्तु दलिदिँदै भनिने शब्द। (उदा.- नानीलाई दोहोलो, दोहोलो !) | |
| 42982 | दोह्य | वि. | दुहूँदुहुँ परेको; दुहुन लायक। | |
| 42983 | दौँतर | ना. | समान वा बराबरी उमेर; समवयस्क व्यक्ति; दामल; दाँवल। | |
| 42984 | दौँतरी | ना. | १. बराबर उमेर भएका साथी; उमेर मिल्दा दौँतर। वि. | |
| 42985 | दौँतरी | ना. | २. एकै उमेरका; एकै दाँवलका। | |
| 42986 | दौडनु | अ.क्रि. | १. वेगले हिँड्नु; कुद्नु; दगुर्नु। | |
| 42987 | दौडनु | अ.क्रि. | २. सुइँकुच्चा ठोक्नु; भाग्नु। | |
| 42988 | दौड | ना. | १. तागत भएसम्म छोटा वा लामा फड्का मारेर हिँडाइको गति बढाउने काम; कुदाइ। | |
| 42989 | दौड | ना. | २. मनमा तीव्र गतिले भइरहने तर्कवितर्क; मनका इच्छाको वेग। | |
| 42990 | दौड | ना. | ३. कुनै कुराको उद्देश्य वा तकाइ। | |
| 42991 | दौडधुप | ना. | १. कुनै काम पूरा गर्नाका निम्ति चारैतिर लागेर चाँडोचाँडो प्रयत्न गर्ने काम। | |
| 42992 | दौडधुप | ना. | २. हतारहतारमा चारैतिर भौँतारिने काम; भ्रमण। | |
| 42993 | दौडाइ | ना. | १. दौडने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। [दौडाउ+आइ] | |
| 42994 | दौडाइ | ना. | २. ना. दौडाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 42995 | दौडाइनु | क.क्रि. | दौडन लाइनु। | |
| 42996 | दौडाउनु | प्रे. क्रि. | १. छिटो चालले हिँडाउनु; कुदाउनु। | |
| 42997 | दौडाउनु | प्रे. क्रि. | २. सुइँकुच्चा ठोक्न लाउनु; भगाउनु। स.क्रि. | |
| 42998 | दौडाउनु | प्रे. क्रि. | ३. चोरी गर्नु; चोर्नु। | |
| 42999 | दौडाउनु | प्रे. क्रि. | ४. बिनाकाममा लरखर पार्नु। | |
| 43000 | दौडाउनु | प्रे. क्रि. | ५. कुनै काममा चाँडो हिँड्ने मानिस पठाउनु। |