|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|
| 4901 | अर्धबहुभाषिकता | ना. | एकभन्दा बढी भाषा बुझ्ने, तर जवाफ दिनुपर्दा आफ्नै मातृभाषामा मात्र दिन सक्ने स्थिति। | |
| 4902 | अर्धमागधी | ना. | प्राकृत भाषाको एक भेद; काशी र मथुराका बिचको क्षेत्रमा चलेको प्राकृत भाषा । | |
| 4903 | अर्धमुदित | वि. | आधा खुलेको वा आधा चिम्लिएको; आधा बन्द (नयन, आँखा)। | |
| 4904 | अर्धमूर्च्छित | वि. | आधा मूर्छा परेको र आधा होस भएको । | |
| 4905 | अर्धमूर्ति | ना. | कुनै देवता वा महापुरुषको कमरदेखि मास्तिरको भाग मात्र रहेको मूर्ति । | |
| 4906 | अर्धवयस्क | वि. | आधाआधी मात्र उमेर बितेको; अधबैँसे; प्रौढ । | |
| 4907 | अर्धविकसित | वि. | पूरा नबढेको वा आधा बढेको; आधाआधी विकास भएको। | |
| 4908 | अर्धविराम | ना. | ठुलठुला वाक्यभित्र रहेका वाक्यांशहरूमा पादविरामभन्दा बेसी र पूर्णविरामभन्दा कम्ती अडिनुपर्ने ठाउँ; त्यस्तो ठाउँमा दिइने (;) सङ्केत चिह्न । | |
| 4909 | अर्धविवृत | वि. | जिब्रो तालुभन्दा बढी तलतिर झरेकाले मुखविवर अर्द्धसंवृतमा भन्दा बढी खुलेको । | |
| 4910 | अर्धवृत्त | ना. | वृत्तको एक भागबाट केन्द्र हुँदै सोझो अर्को भागमा हुँदा हुने गोलाको आधा भाग; अर्धगोलाकार; वृत्तको आधा । | |
| 4911 | अर्धव्यञ्जन | ना. | अक्षरात्मक व्यञ्जन ( र, ल, म, न आदि) लाई दिइएको भाषावैज्ञानिक नाम; अक्षरात्मक व्यञ्जन । | |
| 4912 | अर्धशुष्क | वि. | आधाआधी चिसो र आधाआधी सुकेको; अधसुक्खा; दरसुको । | |
| 4913 | अर्धसंवृत | वि. | संवृतमा जस्तो जिब्रो तालुको नजिकमा गएर टुङ्गिनुको साटो जिब्रो केही तल झर्नाले मुखविवर संवृतमा भन्दा केही बढी खुलेको (प्रयत्न)। | |
| 4914 | अर्धसम | ना. | श्लोकको आधा भाग एक छाँटको र अर्को आधा भाग बेग्लै छाँटको वा पहिलो र तेस्रो पाउ एक लक्षणको र दोस्रो र चौथो पाउ अर्को लक्षण भएको छन्द । | |
| 4915 | अर्धसमवृत्त | ना. | अर्धसम । | |
| 4916 | अर्धसरकारी | वि. | १. कुनै संस्थाको लगानी र आम्दानीमा सरकारको आधा हिस्सा भएको; सरकार र सर्वसाधारण जनताको आधा आधा हक भएको। | |
| 4917 | अर्धसरकारी | वि. | २. सरकारी तलब खाएको, तर किताबखानामा नाम दर्ता नभएको; संस्थान, निगम आदिमा काम गर्ने (कर्मचारी) । | |
| 4918 | अर्धसामन्ती | वि. | उच्च सामन्ती नभई मझौला खालको सामन्ती; मध्यम स्तरको सामन्ती । | |
| 4919 | अर्धसिल्ली | वि. | १. पूरा मात्रामा पागल नभएको; कहिले होसका कुरा गर्ने र कहिले बेहोसका कुरा गर्ने; चित्तवृत्ति स्थिर नभएको । | |
| 4920 | अर्धसिल्ली | वि. | २. बताहा; बढी फाइँफुट्टी लगाएर हिँड्ने; बतासे । | |
| 4921 | अर्ध सुकुमवासी | वि. | आफ्ना नाउँमा जग्गाजमिन, घरघडेरी आदि भएर पनि राम्ररी खान लगाउन नसक्ने खालको सुकुमवासी। | |
| 4922 | अर्धस्वर | ना. | कहीँ स्वरका रूपमा रहने र कहीँ व्यञ्जनकै रूपमा रहने (व अथवा य) वर्ण । | |
| 4923 | अर्धाङ्ग | ना. | १. आधा अङ्ग; आधा शरीर; आधा जिउ । | |
| 4924 | अर्धाङ्ग | ना. | २. लोग्ने र स्वास्नी। | |
| 4925 | अर्धाङ्गिनी | ना. | पत्नी; जोई; श्रीमती; स्वास्नी । | |
| 4926 | अर्धानु / अर्धानो | वि. | आधा नयाँ र आधा पुरानो; आधा सुमरेको; आधा फाटेको र आधा सद्दे; फाटे पनि कामचलाउ रूपमा लगाइने। | |
| 4927 | अर्धाली | ना. | १. आधा पङ्क्ति । | |
| 4928 | अर्धाली | ना. | २. आधा श्लोक। | |
| 4929 | अर्धाली | ना. | ३. आधा भाग । | |
| 4930 | अर्धासन | ना. | कसैलाई सम्मानपूर्वक वा कर्तव्यपूर्वक दिइने आफ्नो आसनको आधा भाग । | |
| 4931 | अर्धी | ना. | गीतका अन्तराको आधा भाग; उत्तरार्ध । | |
| 4932 | अर्धो | वि. | १. उमेरमै स्वास्नी मरेको । | |
| 4933 | अर्धो | वि. | २. अर्धाङ्गिनी नभएको; विधुर; राँडो। | |
| 4934 | अर्ना | ना. | १. जङ्गली राँगो । | |
| 4935 | अर्ना | ना. | २. बेसरी मोटाएको पशु; बराँठ। वि. | |
| 4936 | अर्ना | ना. | ३. बेसरी मोटाएको (मानिस, पशु आदि) । | |
| 4937 | अर्नालिनु | अ.क्रि. | १. भोकले अतालिनु वा पीडित हुनु; भोकले सताइनु। | |
| 4938 | अर्नालिनु | अ.क्रि. | २. धेरै फाइँफुइँ गरेर हिँड्नु । | |
| 4939 | अर्नाल्याइ | ना. | अर्नालिने क्रिया वा प्रक्रिया । | |
| 4940 | अर्नाल्याइनु | क.क्रि. | अर्नालिने पारिनु । | |
| 4941 | अर्नाल्याउनु | प्रे. क्रि. | अर्नालिने पार्नु । | |
| 4942 | अर्निको | ना. | हे. अरनिको । | |
| 4943 | अर्नेस्ट मनी | ना. | बढाबढ वा लिलामबाट सामान प्राप्त गर्ने व्यक्तिले जम्मा गर्नुपर्ने तोकिएको रकम; पछि फिर्ता हुने गरी जम्मा गरिने रकम; पेस्की । | |
| 4944 | अर्पनु | सं. क्रि. | १. कसैलाई श्रद्धापूर्वक कुनै वस्तु दिनु; चढाउनु; अर्पण गर्नु। | |
| 4945 | अर्पनु | सं. क्रि. | २. भाकल गर्नु; सङ्कल्प गर्नु। | |
| 4946 | अर्पक | वि. | १. श्रद्धापूर्वक अर्पण गर्ने; विनयपूर्वक दिने वा चढाउने । | |
| 4947 | अर्पण | ना. | १. श्रद्धापूर्वक दिने वा चढाउने काम; समर्पण; दान। | |
| 4948 | अर्पण | ना. | २. सार्वजनिक कार्यका निम्ति निःस्वार्थ भावले कुनै विषयको काम गर्नेगराउने हेतुले गरिने अर्थप्रदान। | |
| 4949 | अर्पाइ | ना. | अर्पने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। | |
| 4950 | अर्पाइनु | क.क्रि. | अर्पन लाइनु । |